Elementary ako nung nagsimula ang Cinemalaya. Sa pagkakatanda ko, kahit noon pa, gusto ko talaga marating yung CCP para dun manood (not Cinemalaya per se, but any of those activities being held there).
Is it my pretentious young self who wants that? Probably. Lol.
But did it lessen my eagerness to go there? Absolutely not.
Ewan ko ba. Isa ang CCP sa mga ni-romanticize ko na lugar dito sa Pilipinas bilang bata. Siguro dahil simula’t sapul mahilig na akong manood ng mga pelikula. Parang inilagay ko sya (CCP) sa pedestal ng mga lugar sa siyudad (wow. hahaha) bilang movie-fanatic.
Sobrang overwhelming (para sakin) na makapasok sa loob ng CCP.
“Bata pa lang ako. Pangarap ko na makarating dito.”
“Oh. Nandito ka na sa loob. Alis na tayo.”
Panira ka talaga ng moment kahit kelan. Hahahaha
Pero salamat sa pagkukusa mo na kuhanan ako ng picture sa bawat sulok ng CCP.
P.S. I just died a little while watching John Denver Trending. Mapanakit but I love it.