#japed

You can’t make me

Kagabi pa ako sinisinat. Sobra kasi ang aircon sa school, tas paglabas mo ng room, sobrang init. Dapat talaga di ako papasok ngayong araw.. 6:30am, nakahiga pa ako, pero pinilit ko lang pumasok kase, major subject ang klase namin kanina at tsaka sayang ang baon. Ayun, tama lang talaga na pumasok ako, kasi nagpa-drawing exercise si Sir Mel. Nag-dismiss ng class si Sir ng saktong 12pm, himala yun kase nagpapaawas yun lagi ng 1pm. Eh di happiness ako kase makakauwi na ako, sobrang sama na kasi ng pakiramdam ko tsaka iba na boses ko.. Yung mga classmates ko nag-sm, ako diretso uwi. Sobrang hinang-hina ako, buti nga nakayanan ko pang maglakad kanina..

Pagkadating ko sa bahay, wala pang tao. Nainis ako, gustung-gusto ko na kasing matulog at tsaka sobrang sakit na ng ulo. Ang init-init pero giniginaw ako. Todo tawag ako sa phone ng kapatid ko, di naman pala dala. Tinawagan ko din yung mga classmates ko para kunin yung # ng classmate ng kapatid ko para pauwiin na sha. Di naman sinasagot, binababa. Ayun, umiiyak na ako.. Di ko na kase kaya, parang mahihimatay na ako kanina, sobrang nanghihina na talaga ako.. Apter 30mins, dumating na din kapatid ko.. Pagkapasok ko, diretso tulog na agad ako.