#jamajka

Cóż to za radosna wieść, panno Mattie,

aż mi serce zaroz pęknie

Jamajczycy kolonizują

Anglię – zupełnie na Odwrót*

Setkami, tysiącami,

ze wsi i z miast,

całymi statkami i samolotami,

Jamajka zmierza do Anglii.

Wylewają się z Jamajki,

każdy przyszłość widzi tak:

dostać wielką, pewną pracę

i zamieszkać w kraju-matce.

Wat a joyful news, miss Mattie,

I feel like me heart gwine burs

Jamaica people colonizin

Englan in Reverse

By de hundred, by de tousan

From country and from town,

By de ship-load, by de plane load

Jamaica is Englan boun.

Dem a pour out a Jamaica,

Everybody future plan

Is fe get a big-time job

An settle in de mother lan.

Zawsze wpadałam na jakieś pokręcone pomysły

A gdyby tak przetłumaczyć wybór wierszy najsłynniejszej Jamajskiej poetki? Miss Lou?

Odpalone:

słowniki gwar

słownik etymologiczny

Słownik Jamaican English

kontakty z native'ami

"Miss Lou, jamajska wojowniczka języka ojczystego, została uwieczniona w brązie, jej ekspresyjna twarz i szeroko wyciągnięte ramiona na zawsze zatrzymano w geście wynoszenia patois z ulicznej mowy do rangi sztuki wysokiej. Ten ośmiostopowy pomnik w Gordon Town na Jamajce oddaje ducha Louise Bennett-Coverley. Ta kobieta walczyła o to, by Jamajczycy mogli mówić "swoją prawdę" własnym głosem, w czasach, gdy kolonialne władze upierały się, że dla patois nie ma miejsca w „porządnym” społeczeństwie" żródło:

* "Brytyjczycy, którzy niegdyś eksploatowali zamorskie ziemie i ich zasoby, sami stali się zależni od potomków niewolników, aby podtrzymać swoją powojenną gospodarkę. Choć ton utworu jest humorystyczny, poetka doskonale zdaje sobie sprawę, że korzyści ekonomiczne, jakimi Brytyjczycy cieszyli się w poprzednim stuleciu, opierały się na okrutnym i brutalnym systemie"

- źródło

Dictionary of Jamaican English to słownik opracowany przez lingwistów Frederica G. Cassidy’ego i R. B. Le Page’a, po raz pierwszy opublikowany przez University of Cambridge Press w 1967 roku. Dzieło to stanowi fundamentalne źródło dokumentujące język jamajski (patwah) i jego rozwój w kontekście historycznym, społecznym i kulturowym.

Przygotowania do napisania eseju o przejmującym poemacie Ishion Hutchinson w przekładzie Jerzy Jarniewicz - "Szkoła ćwiczeń"

• Badania wskazują, że około 9800 Jamajczyków służyło w Brytyjskim Regimencie Indii Zachodnich (BWIR) podczas I wojny światowej, głównie w rolach pomocniczych, takich jak kopanie okopów.

• Jamajczycy również brali udział w walkach, np. w Palestynie, choć często spotykali się z dyskryminacją rasową, co ograniczało ich role.

• Dowody sugerują, że Jamajka wspierała wysiłek wojenny finansowo, przekazując m.in. 50 000 funtów w cukrze i ponad 80 000 funtów w darach pieniężnych.

• Istnieje konsensus, że wojna miała znaczący wpływ społeczny, przyczyniając się do wzrostu świadomości politycznej i protestów po wojnie (weterani wojenni wrócili bez zrealizowanych obietnic ziemi i pracy, co przyczyniło się do zawiązywania się związków zawodowych).

Jako że służyła ich dywizja, blisko 10 tys. ochotników, to była to faktycznie prawdziwa "anabaza" [gr., 'pochód w głąb kraju'].

Poemat udźwignął problem i zamienił tę historię w iście epicki, w dosłownym tego słowa znaczeniu, uskrzydlony traktat o wolności, niewolnictwie, o uwikłaniu języka w procesy emancypacji i jednoczesnej opresji.

Historię przeplata postać Godspeeda, chłopaka, który czyta Britannikę, a jednocześnie chłonie otaczającą go kulturę sound systemu, technik miksu i wokalu, które rozsławiły muzyczną kulturę Jamajki na cały świat.