#iuvi

Od ostatniej przygody w Podziemiu minęło prawie pół roku. Teraz w Nowym Jorku zbliża się Boże Narodzenie. Gregor by choć trochę uszczęśliwić Botkę zabiera ją do parku na sanki. Jednak nie jest im dane dobrze się bawić, bo dziewczynka zostaje porwana. To nie byli jednak bandyci, złodzieje tylko karaluchy, które zabrały ją do Podziemia tajnym przejściem. Gregor bez wahania idzie za nimi, jednak nie ma tak bezpiecznej drogi jak oni, bo na jego drodze stają  szczury. Z opresji ratuje go jego zespolony nietoperz Ares i opowiada co się dzieje, kolejna jeszcze straszniejsza przepowiednia. Gregor stanie przed trudnymi wyzwaniami i decyzjami, ale czy mu się uda? Co jest zapisane w Przepowiedni? Czy chłopak będzie w stanie sprostać zadaniu? I czy walka o Podziemie jest tego wszystkiego warta? Jaka będzie cena za uratowanie tego świata?

Powiem Was, że pierwszy tom średnio mnie zaciekawił, nie mówię, że był zły, ale też nie zapowiadał wielkiego łał na dalsze przygody. A jednak gdy sięgnęłam po drugi tom, nie mogłam się od niego oderwać. Tyle się działo, że musiałam wiedzieć jak to się skończy. Książkę przeczytałam w jeden dzień i niesamowicie się ciesze, że mam kolejną część i mogę od razu po nią sięgnąć ♥ I liczę na to, że będzie jeszcze lepszy lub ewentualnie równie dobry jak drugi :D

Bohaterowie bardzo się zmienili. Ten kto pamięta recenzję pierwszego tomu wie, że nie pałałam wielką sympatią do Gregora. Jednak teraz go bardzo polubiłam (nieważne, że jest w wieku mojej siostry :D). Stał się bardziej rozsądny, dłużej przemyślał swoje zachowania. Podejmował rozsądne decyzje, walczył o przyjaciół i postępował zgodnie ze swoim sercem. Trochę na początku irytowało mnie jego zachowanie względem Aresa, jednak nietoperz nie dał sobą pomiatać ♥ Botka jest zwykle była tą ukochaną postacią, słodką, bezbronną i próbującą wszystkich rozweselić :D Bardzo pozytywne wrażenie zrobił na mnie Ares, który był oddanym zwierzakiem i w książce było ukazane jak brakuje mi Henry'ego mimo wszystko. Jak wspomina dawne czasy. No i jak potoczyło się jego życie po zakończeniu pierwszego tomu. Bardzo było mi go żal, że mimo iż zarzuty wobec niego zostały oddalone to mieszkańcy traktują go jak największego zdrajcę ;-; Pozostałe postacie raczej się nie zmieniły, Luksa jak zwykle łamiące wszystkie zasady i chcąca pomóc przyjaciołom, Vikus zawsze tajemniczy i zapominający o wszystkim wspomnieć i Howard, który jakoś mnie nie irytował ani też nie podbił mojego serca, póki co nie mam o nim zdania, chociaż dobry z niego medyk, to mu trzeba przyznać.

"Gregor i Przepowiednia Zagłady" to kolejna pouczająca przygoda. To znowu historia o walce z przeznaczeniem, to umacnianie więzi rodzinnych, walce o samokontrolę i co najważniejsze walkę między sercem a rozumem, o to co powinniśmy  zrobić, a na co pozwala sumienie. Świetnie rozumiałam problemy głównego bohatera i tą jego niepewność, może dlatego go polubiłam.