#irishond

De afgelopen weken heb ik gesmuld van het tv-programma Iris en de 12 dates. Hoe dapper van Iris dat ze dit avontuur aan durfde te gaan en voor heel Nederland met de billen bloot ging. Want daten is al spannend genoeg (en soms een hel) en je dan ook door de mangel laten halen door een psycholoog met camera’s erbij… respect! Tegelijkertijd baart het me ook zorgen. Want als zo’n knappe vrouw als Iris al een datingprogramma nodig heeft, wat moet de rest van de singles dan nog? Ik weet het, dit is een opmerking in de categorie ‘hoe kan het nou dat jij nog single bent?’ Maar toch: hoe dan? De mannen waar Iris mee op date ging zag je soms compleet dichtslaan door haar schitterende voorkomen. Schoonheid kan in het daten blijkbaar dus ook tegen je werken. Pff. Ingewikkeld.

Iris ging op date met twaalf compleet verschillende mannen. Van een Afrikaanse prins tot een Britse komiek en van een jonge surf dude tot een serieuze vijftiger: alle soorten mannenvlees kwamen voorbij. Iris’ type man is het tegenovergestelde van die van mij: ze valt op een oudere, vaderlijke man en ze kan niks met de actieve jonge vent waar ik altijd op uitkom. Met grote verbazing keek ik hoe ze zich liet inpalmen door de West Afrikaanse prins Randy. Waar de alarmbellen bij mij allang afgingen bij deze man met zijn adellijk bloed, leek de pianiste niets te merken van zijn overheersende gedrag. Ze koos hem zelfs uit voor een tweede date. Bij de pietsie zweverige surfman zaten Iris en ik wel op een lijn. Hoewel ik zijn voorstel om elkaar twee minuten broeierig in de ogen te kijken waarschijnlijk meteen had afgeslagen. Wederom respect voor Iris dat ze deze twee ellenlange minuten toch uit heeft gezeten. Zelfs op de bank was het niet uit te houden.

We mochten werkelijk alles met Iris meebeleven. Het optutten voor de date (wat doe je aan?), de zenuwen de weg ernaartoe, het spannende moment van elkaar voor het eerst zien, het aftasten, de stiltes, maar ook de eerste lange blikken en het ontstaan van die felbegeerde klik. En dan de kwetsbare, diepe sessies met de therapeut. Had ze daar trouwens ook niet een iets te leuke klik mee? De worstelingen van Iris waren zo herkenbaar. Volgens de therapeut moest ze meer de controle loslaten, meer in haar gevoel zitten en niet te streng zijn voor de mannen. Het voelde als een prille vriendschap met Iris die elke aflevering hechter werd. Als haar nieuwste BFF schreeuwde ik nog net niet naar het scherm dat ze toch echt voor Dennis moest kiezen, waarmee ze een leuke squash date had.