#irano

iaróso, ira Jana , irano adj. [der. van maak so of ek toorn so ]. – Vol woede, of ingeprent met will of sterk iele woede: Graaf Filippone teen die Keiser was met hart i. (Geselskapslede); skel in stem i.; bewoë deur 'n gevoel van will met of woeden will: hy draai na hom, hy het hom al die pad in die gesig gestaar; geneig tot wullende woede: 'n karakter hê, 'n humeur i .; met hierdie betekenis, ook na die persoon self verwys, as sinon. van kwaad (en, soos hierdie, soms selfstandige naamwoord): 'n man i. en knorrig; om will te wees. ◆ Adv. irosaménte, con ira: om te reageer, te reageer, kwaad in die gesig te staarmey aan mey .

3!