#hillar

Mówisz słowa nie wyrażą Patrzę na ciebie ze smutkiem Ja znam słowa które jak atropina rozszerzają źrenice i zmieniają kolor świata Po nich nie można już odejść Czy mogę dać ci siebie jeżeli nie umiesz powiedzieć co czujesz kiedy oddaje ci usta

My z drugiej połowy XX wieku

Skazana na niego na tę noc i na wszystkie przeszłe rzuca słowa zimne ciężkie złe Przemierza przeszłość od ściany do ściany od drzwi do zielonego pieca Chce żeby odszedł Rano budzi się zamknięta w ciasnej celi jego ramion