#hell trylogy

Moje zmysły stały się przytępione, wydawalo mi się, że oglądam wszystko z perspektywy osoby trzeciej. Że dryfuję gdzieś pomiędzy wymiarami. Może było tak przez ból? Ten psychiczny, który wypelniat moje wnętrze? Może był tak duży, że moja dusza nie umiała sobie z nim poradzić?

Miał rację. Łatwiej było nic nie czuć. Wyłączyć emocje. Nie ukazywać odrażającej słabości. Bez zmartwień. Bez bólu. Bez piekła na ziemi.

,,Od małego moim sposobem na każdy problem była izolacja. Gdy nie dawałam rady, musiałam zostać sama, a prawda była taka, że w ostatnich dniach jechałam na rezerwie’’

,,Długo wierzyłam, że wszystko się ułoży. Chyba pierwszy raz w życiu tak bardzo mi na czymś zależało. I nie chodziło już o to, że życie bez ciebie nie miałoby żadnego sensu. Po prostu nie chciałam dłużej być egoistką. Myślałam, że po wielu ciężkich i burzliwych chwilach wszystko znów wróci na swoje miejsce.