#hatif

“Sana bakmak toprağa bakmak kadar güzeldi Sert şarkılar vardı yanaklarında Sabahın sisini dalgın atlara yükledim Senin şehrine vardım saçlarını aradım boşuna Sen yoktun bir şey yoktu Bütün dillerde yalan söyledim sana inanmak için Sen gittin tarih bitti milat neyi açıklayabilir Sana bakmak toprağa bakmak kadar güzeldi Ne vardı bir de bahçeler vardı Bahçeye resimler düşmeye devam ediyor Kimi eski bir denize çizilmiş Kimi her yanı haziran bir trene Kimi bir kelimeye Bir resimde isa akşama bakıyor Bir resimde tarihçiler eli boş dönüyor kadınların verdiği sözlerden Bir resimde yüzlerce anahtar var hiç kapı yok Bir resimde telefon çalıyor açıyoruz ve yağmur Islanıyor zaman Bir resimde yedi kişiyiz aramızda en güzel ölüm gülümsüyor Çiçektik çok Hatırlar mısın Hatırlarsın Geçtik dünyanın arasından Geçtik bu küçük omuzlarımızla Maviler giymiş ağlayan meleklere Tarifsiz kadınlara Düşmüş bayraklara gecikerek Geçtik dünyadan bağışla bizi Yaptıklarımız için Yapmadıklarımız için Elimizi Dilimizi Tanrım Bağışla bizi Kimsenin olmayan bir yoldan geçerken Kimsenin olmayan bir resmini gördüm hayatın Büyük dalgınlar vardı Cevapsızlar Hiç deniz görmeyenler Kimseye bir şey sormayanlar vardı Kaybedenler Hayatın büyük ırmağında Vardı ve akıyordu Sonra kimse kalmadı Hiç kimse Bağırmak için Yalvarmak için Çünkü herkes gitti Çünkü herkes gider Geceler var bir de iyi geceler İyi geceler bayım hiç yittiniz mi En az bir defa yitmeli insan Nasıl geçti yıllar telefon beklerken mi Şarkılar bitti şarkılar bitti Bir şey söylemedin kadınlar için Devrimler için bir şey söylemedin Yıldızlar için İyi geceler bayım Yine birisi ağlamış bak yeryüzü ıslak. İçinde yalan olmayan bir cümle söyle bana İçinde amerika olmayan bir cümle söyle İçinde zulüm olmayan bir cümle İhtiyacım var buna Çok hırpalandım zeytin ağacı Çok hırpalandım sevgilim Bu vakitsiz değişen haritalardan Kederli göklerden mübarek çocuklardan kapanmış çiçeklerden Geldi geçiyor dünya Elimi tut Bir cümle söyle İçinde yalan olmayan bir cümle Göklere bakma anında dünyadan çıkma anında Söyleyip kaybolayım söyleyip varolayım Bir cümle bir cümle bir cümle Lailaheillallah “

Ross Daly - Hatif

İnsân aslî vatandan haylice cüdâ imiş; Tevhîd bunun ilâcı, yanık bir nidâ imiş;

Buna mesned olan aşk lâtif bir edâ imiş; Mâşuk ulu bir Sultân, âşıksa gedâ imiş;

Hem can, hem nefs, hem beden Cânân'a fedâ imiş; Âşığın tek kazancı ilâhî ridâ imiş;

Neden hep “ne olmadığımızı” anlatmakla meşgul oluyoruz ki ? Hep bi açıklama, bi savunma hali.

Hatif