#hanci

Benim tüm kabahatim bu. Duymadım onda varoluşumu, konuşmadı benimle iç sesiyle, dökülmedi gözünden döküldüğüm gibi.

Bilirsin. Ölmek lazım. Uğruna ölünesi birkaç cümle için ölmek lazım. Ben tuttum bir gece kendimi öldürdüm.

Kimi kalanlarımı aldı, kimi iki ağladı yalanlarla, kiminin burnunun direği sızladı, kimi bir bana duyurarak ismimi inledi kara gecelerde.

Insan çok kolay diriliyormuş. Ölüp ölüp dirilmek dedikleri buymuş. Biliyorum elbet konuşacak benimle. Ama o vakit geç olacak.

Benim keşkesi bol zamanım. Keşke bükebilsem zamanı. Ölmeden daha "ölürse ne yaparım?" dediğin icin büksem zamanı.

Çünkü dediğin kişi er ya da geç ölecek... Sevdiklerini ölümlülerden seçmen ne fena...

Sen onu o an öldürmelisin oysa. Aldığı her nefes senin olmasın diye öldürmelisin nefsin, özlemin icin öldürmelisin aslında.

Bilmek yanilmaktir. Demesi kolay.

Unutma;

"Ölürsem bir gün vakitsiz film şeridimin içinde sen de olacaksın."