#haanstra

Glass (Haanstra, 1958)

Dit is weer zo’n boekje waarbij je het gevoel hebt dat het voor de BREM geschreven is.@gelebremreizen

Haanstra wins an Oscar for Glas. (right: Nita) 1960 Bert Haanstra over een bekende scène uit Glas: "Ik stond daar bij een robotachtige machine die flessen van de ene machine naar de andere overbracht met van die grijparmen. Maar plotseling ging er iets mis: de hals van een fles brak en van toen af grepen die armen alleen maar hapjes lucht en alle flessen vielen stuk. Het werd een domme machine. Dat was erg komisch..." (interview Joos Florquin, o.c., p.79)

Bert Haanstra (1916-1997) Foto: 1977 In Zoetermeer is in een woonwijk met straatnamen uit de filmindustrie onthuld door filmer Bert Haanstra. Hier poseert hij bij 'zijn eigen' straatnaambord 'Bert Haanstrastrook'. ANP photo Arthur Bastiaanse

Alleman (1963) In 1963 maakte Bert Haanstra de documentaire Alleman: een beeld van het alledaagse leven van de Nederlander. De film groeide uit tot een icoon van wat we als “Nederlands” beschouwen. In 2007 werd “Alleman” bij het IDFA, het jaarlijkse Internationaal Documentaire Festival in Amsterdam, verkozen tot beste Nederlandse documentaire ooit. Samen met zijn vaste cameraman Anton van Munster reisde Haanstra twee jaar door het land, met de camera in de hand, verscholen zittend onder takken of in een tentje op het strand van Scheveningen. Het resultaat: zestigduizend meter film, met daarop alledaagse situaties van de alledaagse Nederlandse burger. De documentaire begint met afwisselende beelden van het Nederlandse landschap en een groot radarscherm. Niet veel later verplaatst de handeling zich naar de gewone straat en toont Haanstra ons hoe de mens in de jaren zestig woonde. Vaak dicht op elkaar geplakt, opgehoopt, maar wel ‘met een eigen voordeur.’ De commentaarstem wordt ingesproken door Simon Carmiggelt, die met zijn milde stem de rustige en vooral ongevaarlijke beelden van Haanstra feilloos begeleidt. Dat Haanstra bewust kiest voor deze invalshoek en daarbij vanzelfsprekend manipulatief – niet alleen qua montage, maar ook qua getoonde situaties – te werk gaat, moge duidelijk zijn. Dit doet hij echter dermate overtuigend en integer, dat de documentaire er feilloos in slaagt de kijker een nostalgisch gevoel te bezorgen.

Editor: Bert Haanstra

In this short movie Bert Haanstra 'paints' a picture of Holland. The movie starts with a little boy on a boat. He turns his head upside down to copy the blades of the windmill. After this short scene the film continues in a journey trough the pittoresk sceneries of Holland. Spiegel van Holland moves between modernity and nostalgia. The film tries to evoke a feeling of recognition and melancholy.