#gvav

De oe’s en a’s vlogen tijdens de vrijdagtraining weer over het veld. “Wat een prachtige bal, kom naar voren, koppie erbij, goed gedaan, je kunt veel beter, mooie trap, blijf oefenen, goed vastgehouden” zomaar een paar termen die we veel gehoord hebben van de trainers. En zo zien we de keepers stappen maken, omdat ze wekelijks bezig zijn met hun ontwikkeling.

Bij de groep van 16.30 uur was het zoals altijd genieten. Zowel voor de keepers, de ouders en de trainers. Pim Bos (2006), keeper van GVAV Rapiditas, pakte de beker met volle overtuiging nadat hij al weken laat zien dat hij goed oplet wat er tegen hem wordt gezegd en daar vervolgens ook nog eens iets mee doet.  Pim is pas sinds januari bij het keepers talenten team aangesloten en heeft net als alle keepers een duidelijke missie. Ik ben hier om beter te worden!

Bij de groep van 18.00 uur was het de in 2005 geboren Dominique Westerhof die de wisselbeker onder de arm mee naar huis nam. Op aanraden van zijn keepertrainer is de bij Helpman keepende Dominique sinds januari 2015 wekelijks te vinden op de grasmat van Corpus den Hoorn. Op zijn aanmelding was hij kort maar duidelijk. Ik wil beter worden.

Iedereen heeft talent en iedereen kan beter worden. Als je gelooft in jezelf en er ook echt iets voor over hebt kun je zo goed worden als je zelf wilt. We zijn enorm trots op de ontwikkeling van deze twee jonge doelmannen die nog maar net zijn begonnen aan hun loopbaan als keeper.

Het seizoen nadert zijn einde alweer op 31 mei a.s. Niet getreurd, vanaf 1 juni beginnen we het nieuwe seizoen en trainen we door tot de zomerstop om stappen te maken als de andere keepers rusten.

Zondag 9 april starten we ook op zondagochtend met het opleiden van keepers. We zijn benieuwd welke talenten de komende tijd aan de deur gaan kloppen.

  Dominique Westerhoff en trainer Chris Weggemans

Pim Bos en trainer Siep Smid

Soms zit je op je gemakje te filosoferen over wie je bent en waarom dat dan zo is. En zonder nu direct heel erg diep op alles in het verleden in te gaan bracht die gedachtengang mij bij het plezier voor het allesomvattende voetbal. Er kwam plots iemand in me op die echt ontzettend veel voor mij en mijn passie betekent heeft, als voetballer maar vooral ook als opgroeiend kind. Ik besloot aarzelend om zijn naam eens voorzichtig te googelen om er vervolgens tot mijn verbazing achter te komen dat hij gewoon nog altijd zijn bestaan als trainer leeft. ‘Verdikkeme, dat SV Lycurgus F8 oet stad heeft me toch een portie geluk met de beste man voor de groep.’ Een combinatie van jaloezie en gunnen maakte zich onmiddellijk van mij meester, want natuurlijk vind ik het geweldig voor die lieve kids, en voor hem zelf niet minder. Hij was dé trainer die mij destijds na een voor mij verschrikkelijk jaar in de D1 van GVAV Rapiditas het plezier en geluk terugbracht in het voetbal en tot ver daarbuiten. De trainer die de tot onzekerheid veroverde Jeroen weer een glimlach op diens met sproeten bedolven gezichtje toverde.

Henk Lollinga Henk Lollinga was in mijn ogen een al wat oudere trainer met een ietwat gebogen houding en dito loopje. In zijn iets te grote Beltona jas zette hij de pionnetjes klaar bij -2 graden. Een man die, tenminste in mijn herinnering, zelfs het woord ‘grip’ zo uitsprak dat het doorleeft en doordrenkt was met voetbal. Je zag aan zijn gezicht dat hij genoot wanneer hij zag dat wij genoten. Hij bewees me in tegenstelling tot mijn overdreven gedreven trainer van het seizoen ervoor dat je op een veel zachtaardigere wijze minstens evenveel teweeg kon brengen. Ik kan niet eens een poging doen te beschrijven hoe de bevestiging van een aai over de bol van hem aanvoelde. Bij sommige mensen in je leven heb je dat, van je opa, je vader, je leraar en dus ook, je trainer. Je hebt die mensen nodig en hoopt dat ze jou ook ergens zo nodig hebben of hebben gehad. Sommige mensen raken in de vergetelheid, en sommige blijven er toe doen. Hij maakte iets moeilijks mee en ik kan het me nog herinneren als de dag van vandaag, ik voelde mee en kan het nog altijd voelen. Het blijft omdat je wil dat het blijft, het maakt ergens een deel uit van je leven. Dat gaat veel verder dan voetbal alleen zo blijkt nu.

Ooit was ik op veel latere leeftijd als gast aanwezig op een feestje die gevierd werd in het clubgebouw van rivaal FC Lewenborg. Daar zag ik een man die enige gelijkenis met mijn vroegere trainer Lollinga had. Na wat biertjes besloot ik om de stoute schoenen aan te trekken en op de beste man af te stappen. ‘Of ik Henk Lollinga ken..? Jawel, dat is mijn broer’ Tenminste, of deze anekdote helemaal sluitend is wat betreft de relatie met mijn oude trainer valt te betwisten na het genuttigde aantal biertjes maar volgens mij zit ik er niet gekke ver naast. Het was in ieder geval familie, dat weet ik dan wel weer zeker. Ook dat ik vervolgens niet heel best wist wat nu te zeggen, daarom besloot ik na enkele niet al te veel zeggende woorden te hebben gewisseld weer verder te gaan tot de orde van de dag. Echter bleef de onrust mij bestoken en wilde ik deze kans om nog eens zo dichtbij mijn oude vriend te komen niet ongemoeid laten en besloot om ergens een stukje papier en een pen vandaan te vissen. Daarop besloot ik een boodschap voor de oude Lollinga te schrijven en deze te overhandigen aan diens broer met de vraag of die het dan weer aan Henk wilde geven en zo geschiedde. Ik weet tot mijn eigen schaamte niet meer wat ik erop heb gezet maar kan het wel zo ongeveer raden. Of hij het gehad heeft weet ik eigenlijk ook helemaal niet, ik hoop het.

Ik wil hier heel veel over de trainer schrijven maar de lofzang zal nooit echt recht doen aan de mens erachter. Ik wil het hier graag bij laten, ik hoop dat hij ook dit lezen zal en een vorm van trots zal voelen, voor mij is het niet niks. Mede door hem ben ik wie ik vandaag ben, en misschien de toppers van Lycurgus F8 over een jaar of twintig ook wel, dat zou mooi zijn...

Het ga je goed trainer, maar vooral mens, Liefs,

i now present to you 

one moonlit cricket

so my stupid internet stopped working for a minute and this happend

basically all my favorite of david's parts of all my favorite songs all at once and arranged with no real care rhyme or reason :D

hopefully i'm not breaking any laws or souls by posting this. but i'll remove it if asked or screamed at..

if anything it's an advertisement of why you should become an engineer-eteer, if you're not already of course. (:

oh yeah, songs used:

1-uncle ralphie. (the dvd) 2-aeh. 3-that'll be the way home. 4-brass goggles. 5-that'll be the way home. 6-aeh. 7-clockwork vaudeville 8-me and my baby 9-obsess over me (solo work) 10-captain albert alexander. 11-electricity is in my soul. 12-rex marksley. 13-me and my baby. 14-bare your soul (solo work) 15-aeh. 16-our own destinies. (solo) 17-rex marksley. 18-obsess over me. (solo) 19-aeh. 20-heart exploders. (solo) 21-aeh. 22-soaring. (solo work) 23-obsess over me (solo work) 24-never again (random jam session with sam)