#flensjes

Het was een decadente zondag. En dat was een gevolg van de karnemelkkwestie.

Dat zit zo.

Af en toe vereist een recept het gebruik van karnemelk. En ik weet niet of u zich al ooit karnemelk verschaft heeft bij een kruidenier of supermarkt, maar die dingen komen in een fles van 1l. Als een recept dan 120 ml karnemelk voorschrijft, dan weet je dat de komende dagen zo'n 880 ml karnemelk in de frigo zal staan te flirten met zijn houdbaarheidsdatum. Onherroepelijk. 

We hadden het erover met K. en T. die vrijdag op bezoek waren, terwijl ze de hartige flensjes verorberden waarin ik de voorgenoemde 120 ml karnemelk verwerkt had. K. vernoemde een recept voor scones van Delia Smith waarvoor je een paar soeplepels karnemelk nodig had. K. omzeilde trouwens handig de karnemelkkwestie door deze te vervangen in het sconesrecept door griekse yoghurt.

Een paar soeplepels, het was niet veel, maar toch een begin, die van de decadente zondag.

Annelies maakte vlot volgens de aanwijzingen van K. de scones, die we als ontbijt verorberden samen met de heerlijk zelfgemaakte bosbessenconfituur die we van T. en K. cadeau hadden gekregen.

Nog 800 ml te gaan. 's Middags maakte ik opnieuw de hartige pannenkoekjes, ditmaal een dubbele portie, waarvoor 240 ml karnemelk door het beslag werd gespateld. De helft van de pannenkoekjes ging in de diepvries. De andere helft belegden we rijkelijk met truffelschijfjes die Annelies mij cadeau had gedaan voor Kerstmis. Een verwende lunch, quoi.

Voor het avondmenu dacht ik aan een traditioneel Vlaams gerecht: de karnemelkstampers - aardappelpuree met karnemelk - die ik zou serveren met gerookte haring en gestoomde spruitjes. Ik las onlangs dat Kobe Desramaults dit gerecht op de kaart van In de Wulf en Vitrine wil zetten. Natuurlijk ben ik heel curieus hoe de sterrenchef dit gerecht naar zijn hand zal zetten, maar bon, dat zal hij niet aan mijn neus hangen. Dus hield ik het bij de oerversie: patatjes koken, een klont boter laten bruinen in de pan, karnemelk toevoegen (zo'n 200 ml voor 500g aardappelen) en vermengen tot puree met de gekookte patatjes. Samen met de gerookte haring en de spruitjes, gaf dit een goed palet van zurige, bittere en zoute smaken.

Zware wiskundige berekeningen brachten mij tot de slotconclusie dat er nog zo'n 350 ml karnemelk restte. Alice Hart heeft in Vegalicious een op het eerste zicht simpel recept voor brood opgetekend ('Sneltreinbrood') waarvoor je 6,5 dl karnemelk nodig hebt. Ik deel de rest van de ingrediënten door twee en ga aan de slag. Het vereist bloem, een klein beetje bakpoeder, zout en suiker, boter en karnemelk. Je mengt de droge ingrediënten, voegt de boter toe en tenslotte de karnemelk. Het recept maant aan snel te werken, de karnemelk snel doorheen de bloem spatelen, een bol te maken van het deeg en hup de oven in. Klein probleempje: mijn deeg is veel te vochtig, er blijft meer aan mijn handen plakken dan mij lief is, en de 'bol' deeg zakt als een pudding ineen op de bakplaat… Ik steek het zaakje vlug in de oven. En 40 minuten later haal ik een krokant brood uit de oven. Maar als ik dit een uurtje later aansnijd, blijkt het binnenin helemaal niet doorbakken. Nog 20 minuten, en nog eens 10 minuten in de oven halen niets uit. Ik vraag mij af of er bij de vertaling van het boek en de conversie van Engelse maten iets is misgegaan? Of heb ik zelf iets over het hoofd gezien?