TBT to The Dinner Party's debut at Brooklyn Museum on Oct 18, 1980. This is the final weekend to get one last look into the rich history of Judy Chicago's iconic feminist work. #dinnerpartyroots closes this Sunday, March 2!

Queremos reconstruir el mundo por medio de marchas y muestras de enojo que no generan más de lo que siempre se ha generado, gritos llenos de furia que al final se lo lleva el viento. Gritos, debates, palabras malgastadas y una educación que sigue cantando la misma canción.

No nos damos cuenta que inclusive la educación es violenta, que el azul es tan  color como el rosa y que no importa quien se lo ponga no tiene un etiqueta determinada. Que no es denigrante utilizar llorar si hace falta y que nadie pierde su hombría por amar a alguien más.

Debemos sembrar en los niños el poder de decidir quienes quieren ser lejos de los típicos juicios que conllevan el ser “niña”o “niño”. Alcemos la voz pero no para gritar, unamos nuestras manos para enseñar, para compartir y sobretodo para generar.

Tenemos que entender que luchamos contra un monstruo cultural que nos está llevando entre las patas, que calla nuestra voz cuando queremos alzarla y que sobre todo no deja de reproducirse, que para detener este monstruo tenemos que empezar por ellos, los niños.

Í vestrænum samfélögum eru ákveðnar hugmyndir um útlit og hegðun í sífelldri mótun. Staðalímyndin um hina grannvöxnu konu og hinn stælta karlmann eru dæmi um eftirsóknarvert útlit kynjanna þó svo að í raunveruleikanum sé skalinn töluvert fjölbreyttari. Í mörgum tilvikum felur félagslega hlutverk kvenna það í sér að vera aðlaðandi kynferðislega á meðan karllíkaminn ber með sér vald í líkamsburði. Í þessu hlutverki verða konurnar gefandi en karlarnir þiggjandi. Þessar staðalímyndir sem tengjast  hlutverki kynjanna  hafa fylgt mannkyninu í mörg þúsund ár. Í nútímasamfélagi er eiginlega ætlast til að maður "fitti inn" í einhvern kassa  sem að tengist þessum gömlum hugmyndum um staðalímyndir. Sem stelpa þá er lang best að þú ert vel vaxin, með stóran rass, "sexy" brjóst, flatan maga og fallegt bros, og sem strákur er flottast að vera hávaxinn og massaður. Í auglýsingum sjáum við staðalímyndir enn greinilega, þó mikið hafi breyst í gegnum árin. Þegar við vorum lítil sáum við kynin birtast í ólíkum hlutverkum sem samfélagið hefur sett kynjunum. T.d. voru allaf konur í hreingerningar auglýsingum og karlar í bílaauglýsingum. Í dag erum við þó byrjuð að sjá meiri fjölbreytileika í auglýsingunum og eru kynin oftast ekki lengur í þeim úreltu hugmyndum um kynjahlutverk. Samfélagið býr til ákveðnar staðalímyndir sem fólk reynir að falla undir. Ef viðkomandi passar ekki inn í kassann sem samfélagið hefur búið til þá finnur einstaklingurinn fyrir fordómum frá öðrum og sjálfum sér. Hugtakið líkamsvirðing er andstæð hugmyndum um að grannir líkamar séu bestir eða feitlagnir líkamar séu mistök sem þurfi að leiðrétta. Líkamsmyndin hefur þýðingu fyrir heilbrigði, en rannsóknir hafa sýnt að slæm líkamsmynd tengist m.a. vanda á borð við átraskanir, þunglyndi og óheilbrigðum lífsvenjum.