#fdkk

It always gives me power when i feel down again. Last week we lost 2 important people in our lifes. A good friend (62) and grandma (92). My husband fight against cancer. So this week we ended up our way at the tattoo and piercing shop. Im filling in the next piece of my sleeve, a ribbon and rose in black and grey.

Eind dit jaar word ik 39. Als ik er vroeger aan dacht dat ik 39 zou zijn, dan zag ik mezelf als mama. Mama van prachtige dochter, die dan Jasmijn zou heten. Helaas, het lot besliste anders. In maart 2007 ging ik toch maar eens naar de dokter, want ik voelde een bobbel bij mijn middenrif en ik was steeds zo misselijk. En toen bleek ik 9 tumoren in mijn lever te hebben. Een zeldzame bijwerking van de anticonceptiepil. Dat zeggen ze er niet bij dat dat ook kan gebeuren. De pil zorgde ervoor dat ik nooit kinderen zal kunnen krijgen. Ook al ben ik geopereerd en is er een stuk lever verwijderd, ik heb nog steeds een paar tumoren en die groeien onder invloed van hormonen. Dus dag kinderwens….

Toen kreeg ik endometriose en het enige middel dat werkt is kunstmatig in de overgang zijn, omdat ik andere middelen niet mag gebruiken vanwege de eerder genoemde levertumoren. Dus ik ben 38 en al 1,5 jaar de overgang. Die had ik ook even niet aan zien komen zeg maar.

En nu ben ik dus bijna 39 en ik kijk om me heen. Ik zie mensen sterven aan kanker. En ik prijs mezelf gelukkig dat het bij mij slechts om goedaardige tumoren gaat. Ik zie mensen met zwangerschappen die misgaan, vrienden die een zeer ernstig gehandicapt kindje krijgen. Weer prijs ik mezelf gelukkig, die zorgen zal ik in ieder geval nooit krijgen.

Ik kijk om me heen en zie mijn fantastische man naast mij, in diepe slaap. Gisteren waren we alweer 3 jaar getrouwd. Ik zie onze hond Izag op het voeteneind op bed liggen, helemaal in dromenland, zijn diepgeworteld vertrouwen in ons. Ik ga naar de woonkamer en haal ons pupje Saartje uit de bench voor een plasje. De kleine doerak, die de hele wereld nog aan het ontdekken is.

Ik kijk om mee heen en besef hoeveel geluk ik heb. Ik leef, en wat voor leven! De tegenslagen maken me sterk. Ik denk aan Annemiek en Corine, en aan Ellen. De twee begunstigden en de directeur van Stichting No Guts, No Glory. Ik denk aan het geld wat nodig is om deze mensen te helpen. Fuck die kut kanker! Ga vanavond naar het benefietconcert in Rotown als je de mogelijkheid hebt. Ik kan helaas niet, maar heb wel al meegedaan aan acties voor NGNG.