#fatfemmes

Θα το βρεις στο αμόκα! find the calendar at the space of amoqa!

Το Γενάρη του 2017 η Ντολόρες βγήκε για καφέ με μια πολύ στεναχωρημένη Ματα Αχαρη. Η Ματα Αχαρη είναι μια χοντρή θηλυκότητα που ένιωθε την κοινωνική αποσιώπηση του σώματος της να την εκνευρίζει. Η Ντολόρες της πρότεινε να κάνουν κάτι. Αποφασίσανε να ξεκινήσουν ένα φατ φαμς καλενταρ για χοντρές θηλυκότητες και αυτούς που μας αγαπάνε, για να γιορτάσουμε τα σώματα μας και να ενδυναμώσουμε η μία την άλλη στο δημόσιο χώρο αφιερώνοντας 12 μήνες σε 12 υπέροχες ογκώδεις κουήρ φατ φαμς. Δημοσιοποιήσαμε την ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής ονλάιν στην σελίδα του AMOQA (αθηναϊκό μουσείο κουήρ τεχνών). Από στόμα σε στόμα, από μέηλ σε μέηλ, από μήνα σε μήνα η πρωτοβουλία διαδόθηκε! Στο ανοιχτό κάλεσμα ανταποκρίθηκαν 13 θηλυκότητες από τη ελλάδα, την αυστρία, την αργεντινή, την βραζιλία, το μεξικό, τη χώρα των βάσκων, στέλνοντας μας τη δικιά τους παρουσία χοντρής θηλυκότητας η καθεμία. Στα τέλη του Δεκέμβρη αποφασίσαμε όλες μαζί να τυπώσουμε το ημερολόγιο με τις φωτογραφίες για το 2018 για να το απολαμβάνουμε ως ένα συλλογικό δώρο από εμάς προς εμάς και για τους/τα/τις/ φιλενάδες μας.

En Enero de 2017, Dolores salió a tomar un café con su muy triste amiga Mata Axari. Mata Axari es una femme gorda que sentía el silenciamiento social de su cuerpo y que estaba muy frustrada por ello. Dolores le sugirió que hicieran algo por ello. Decidieron lanzar un calendario de gordas femmes y los que nos aman para celebrar nuestros cuerpos y fortalecerse mutuamente en el espacio público, dedicando 12 meses a 12 maravillosas queer feminidades gordas. Hemos publicado la convocatoria abierta en la página de AMOQA (Museo de Artes Queer de Atenas). ¡Boca a boca, por correos electrónicos, mes a mes, la iniciativa se extendió! 13 femmes gordas desde grecia, austria, argentina, brasil, méxico, el país vasco respondieron a la llamada enviándonos sus propias imágenes. A fines de diciembre decidimos colectivamente imprimir el calendario fat femmes para el 2018 para disfrutarlo como un regalo colectivo dedicado a nosotras mismas y a nuestrxs amigxs! In January 2017, Dolores went for a coffee with her very sad friend Mata Axari. Mata Axari is a fat femme who felt the social silencing of her body to become unbearable. Dolores suggested they do something about it. They decided to launch a fat femme calendar for fat femmes and those who love us to celebrate our bodies and empower each other in the public space by dedicating 12 months to 12 wonderful massive femmes. We published the Open Call on the AMOQA (Athens Museum Of Queer Arts) webpage. Word of mouth, through emails, month by month the news were spread!13 fat femmes from greece, austria, argentina, brazil, mexico, the basque country responded to the open call sending us their own images of big queer femmes. At the end of December, we all decided to print the calendar for the 2018 so as to enjoy it as a collective gift from us to us and to our friends and allies.

“what would it mean to acknowledge our ugliness for all it has given us, how it has shaped our brilliance and taught us about how we never want to make anyone else feel? what would it take for us to be able to risk being ugly, in whatever that means for us. what would happen if we stopped apologizing for our ugly, stopped being ashamed of it? what if we let go of being beautiful, stopped chasing “pretty,” stopped sucking in and shrinking and spending enormous amounts of money and time on things that don’t make us magnificent?

where is the ugly in you? what is it trying to teach you?” – mia mingus

since starting work on my film – no fats, no femmes – mia’s writings and disability justice work has transformed me inside out. i remember first reading this speech and gagging because i wasn’t ready to confront my most vulnerable self or ready to move towards/embrace the ugly, but after spending time reading and re-reading, this essay tremendously changed my approach to my research and work around desirability.

beyond the looks and my political fat, femme self, i find it critically important to engage ugliness as a self reflexive project of facing our most vulnerable, complex self. i am also extremely grateful for Mia Mingus, Eddie Ndopu, Asam Ahmad, Caleb Luna, and our dear heavenly angels: Mark Aguhar and Taueret Davis – for living, taking up space, deeply feeling, and for their brilliant offerings on desirability, disability justice, access, sizeism and fatphobia, etc.