#ezels

Boodschap 306 van ” Boodschappen uit de kosmos “

categorie : Boodschappen uit de kosmos

              WETENSCHAPPERS DIE DE SCHEPPING ONTKENNEN ZIJN EZELS MET HEEL GROTE OREN

Boodschap 306 van ” Boodschappen uit de kosmos “

categorie : Boodschappen uit de kosmos

                  WETENSCHAPPERS DIE DE SCHEPPING ONTKENNEN ZIJN EZELS MET HEEL GROTE OREN.

Boodschap 306 van ” Boodschappen uit de kosmos “

categorie : Boodschappen uit de kosmos

                  WETENSCHAPPERS DIE DE SCHEPPING ONTKENNEN ZIJN EZELS MET HEEL GROTE OREN.

Peper en zout stel : Twee grijze ezeltjes

Materiaal : Keramiek , Categorie : Dieren, Aardewerk , Overige kenmerken : Heeft u nog informatie over dit peper en zout stel? Laat het ons weten via het contactformulier. Bij ons is verder geen informatie bekend.

Bekijk meer peper en zout stellen in de categorie Dieren

Verzameling

Dit peper en zout stelletje is een van de vele setjes die wij in de loop…

Ook al is hoefbevangenheid géén hoefziekte, de ernstigste -of in elk geval duidelijkste- kenmerken zijn wel in de hoeven te vinden. Om deze bij een hoefbevangen ezel goed te kunnen interpreteren is het goed om het volgende te weten:

Laminitisringen, de diepe groeiringen in de hoefwand als gevolg van hoefbevangenheid, zijn in ezelhoeven minder duidelijk zichtbaar dan in paardenhoeven.

Het hoefbeen…

En weer zit ik voor half zeven op de bank, gewikkeld in een warme plaid. Hoewel ik de eerste nacht fantastisch sliep, word ik nu weer rond de gewone tijd wakker. Beneden staat de afwas van gisteravond nog te wachten, met opgedroogde restjes aardappeltjes uit de oven, kipfilet en sla, maar ik negeer het en zet thee. Eerst wat lezen en langzaam de dag opstarten…

‘s Middags rijden we langs de rand van het park, op weg naar het Sammy Miller Motorcycle Museum. Het museum dateert uit 1964 en is opgezet door voormalig motorcoureur Samuel Hamilton Miller. De collectie is inmiddels uitgegroeid tot 300 machines. Er staan vele unieke en prachtige motoren, de oudste uit jaar 1898! Vele accessoires maken het extra aantrekkelijk. Het is smullen voor Victor,

de werkplaats waar het allemaal gebeurt

met nog wat extraatjes voor mij:

klik!

Inmiddels is het weer zover opgeknapt dat we buiten op een bankje onze boterhammen in de zon opeten; de jassen kunnen zelfs uit. Op de terugweg naar de auto smeken de alpaca lama’s en de heerlijk eigenwijze ezels om een fotosessie. De parelhoenders zijn in eerste instantie te bang, maar dan krijgen ze lol in het poseren.

V-man

We vervolgen de route en duiken weer het New Forest in. De weg kronkelt door de heuvels, waar zon en wolken elkaar afwisselen. We verruilen de autobanden voor bergschoenen.

In de verte zien we wat paarden. Helaas komt de kudde uit mijn dromen ons niet tegemoet over het brede pad, maar de vergezichten zijn adembenemend.

Met een hoofd vol mooie beelden rijden we terug naar onze cottage. Ik ben er stil van. Mokken thee en ginger cookies. Trijntje Oosterhuis en ereader. Victor en ik op de bank. Volmaakt geluk.

Lees ook:

De lokroep van Engeland

Wakker worden in een cottage

Wild leven

Vintage & Outdoors

Het is nog donker buiten. Verkeer raast al voorbij in een niet-aflatende stroom van snelheidsduivels op de smalle bochtige straat zonder verlichting, omringd door donkere bomen. Na een onrustige en te kruidige nacht verlang ik te zeer naar een mok Engelse thee met een plens melk om nog langer te kunnen blijven liggen in ons lage bed in Japanse stijl. De verwarming in mijn rug, een plaid over mijn benen en een warme sjaal om mijn nek. Het is behaaglijk en schemerlicht. Mijn boek The Witching Hour van Anne Rice boeit me mateloos, verweven met de geschiedenis van hekserij en plantages, van Amsterdam en de Cariben. Het verhaal springt voor- en achteruit in de tijd, maar behoudt iets magisch en sinister.

‘s Middags trekken we New Forest National Park in -dit keer met de auto- waar duizenden dieren vrij ronddwalen in een gebied van 566 m². V-man heeft vier routes geprogrammeerd die dwars door het park lopen en we kiezen er een van. In 2011 zijn we hier ook doorheen gereden op weg naar Land’s End, maar dan met de Harley, en ik herinner me dat ik Victor bij ieder paard op zijn helm tikte om hem te laten stoppen. Wat ben ik benieuwd of die beelden nog kloppen.

klik voor details

De tocht voert vandaag langs slingerende groene wegen, helemaal omringd door loofbomen in herfsttooi. Prachtig! En dan spotten we de eerste paarden. Stoppen, stop stop stop, STOP! Ik gil het uit. Uit de auto springen en kiekjes schieten, terwijl de pony’s onverstoorbaar verder eten van de eikenbladeren. Het is zwaarbewolkt en grauw, maar dat mag de pret niet drukken.

Verder weer. Langs een pub, over wildroosters. Al gauw worden die roosters een symbool van onverwachte ontmoetingen, van voorzichtig rijden en speuren. Bruine paarden, witte paarden, kleine en iets grotere. Runderen, een schaap. We zetten de auto aan de kant om een stuk te gaan wandelen en een koe loopt gezellig mee, klaaglijk loeiend naar wie weet wat. Het voetpad loopt echter parallel aan de weg en is niet zo aantrekkelijk. Dag, koe! We draaien weer om. De smalle wegen, Victor achter het stuur aan de linkerkant, terwijl de Engelsen mij rechts voorbij vliegen. Soms weigeren ze aan de kant te gaan en dat maakt het soms spannend. In het park worden jaarlijks ruim tachtig dieren aangereden, en dat zijn er ruim tachtig te veel.

We zien een hertje,

en koeien,

zelfs wat paarden in een wei.

Ezeltjes,

en natuurdetails.

We stoppen midden in het park in Lyndhurst, een aantrekkelijk stadje met leuke winkeltjes, waaronder een Ferrari-dealer. Muscle cars pronken buiten en binnen; een lust voor V-man’s ogen. Dan beginnen de grijze wolken hun last los te laten. Paraplu’s worden opengeklapt, terwijl wij binnen aan de kamillethee nippen en het pub-leven gadeslaan.

Het wordt tijd om naar huis te gaan. Engeland overweldigt me, overspoelt mijn hoofd met mooie beelden en indrukken. Overal waar ik kom, plant ik een stukje van mijn hart. <3

Welterusten.