#ewachcespac

Późnym wieczorem w przeddzień rozpoczęcia roku szkolnego Ewa przybywa do akademika. Niestety okazuje się, że skoro „pan minister nie poprzecinał tam jeszcze czego trzeba”, rok szkolny oficjalnie nie jest rozpoczęty i akademik jest nieczynny. Biedna dziewczyna nie ma gdzie się podziać i zostawiona na pastwę miasta wplątana zostaje całkowicie absurdalnym przypadkiem w niesamowite zdarzenia z udziałem chytrych rabusiów, głupkowatych policjantów i kilku pobocznych postaci charakterystycznych dla nocnego życia. Z kłopotów wyratować Ewę może jedynie osobisty wdzięk i słodka naiwność.

Film „Ewa chce spać” z 1957 roku jest pełen śmiesznostek, wspaniałych tekstów Jeremiego Przybory i świetnych kreacji aktorskich: po raz pierwszy na ekranie kinowym pojawiła się Kalina Jędrusik i Barbara Kwiatkowska, odtwórczyni głównej roli. Debiut reżyserski Tadeusza Chmielewskiego był wielkim sukcesem (na festiwalu w San Sebastian pokonał nawet „Vertigo” Alfreda Hitchcocka), a kolejne utwory twórcy np. „Jak rozpętałem drugą wojnę światową” z 1969 roku i „Nie lubię poniedziałków” nakręcone dwa lata później na zawsze wpisały się w kanon komedii polskiej. Dla młodszych widzów jest to historia pokazująca absurdalne przygody biednej Ewy, a dla starszych kinomanów – urocza (acz  melancholijna) parodia absurdów Polski z lat powojennych. Uwielbiam ten film!

Celina Cieślak

PS. Film łatwo dostępny online🎥😍

Fundacja WSPAK, 29 września 2017