#eppink

Visiting the homelands of my ancestors connects me to them in a same place different time way. Seeing where they lived and envisioning what it was like can be a moving experience. One of my goals is to visit all 50 states before I turn 50. So, this summer I went out west to add a few states to my tally (currently 47). On the way, I recalled a trip my grandmother, Ethel Eppink took about 95 years ago. 

Grandma told lots of stories and sometimes would talk of a trip she took out to Yellowstone National Park. She recalled seeing Old Faithful erupt. So, I had to see Old Faithful for myself. 

I don’t have a pic of Grandma as Old Faithful, but here she is at Handkerchief Pool, where prior to 1928 visitors were encouraged to toss in a handkerchief where it would spin clean. 

We both saw black bears! Looks like Grandma got a little closer than we did and she saw cubs. 

And lots of bison.(I’ll cut some slack for the label of buffalos in that she wasn’t married to a wildlife expert.) 

Derk Jan Eppink - 12 april 2017 - De Volkskrant

President Trump handelde waar president Obama verzaakte. De Syrische burgeroorlog is een humanitaire tragedie. Het verbod op het gebruik van chemische wapens is een fragiele beschavingsregel die wortelt in de Eerste Wereldoorlog. De Syrische president Assad overschreed in 2013 de 'rode lijn' die Obama in 2012 had getrokken. Obama deed niets. Assad stelde Trump op de proef en kreeg lik op stuk met 59 tomahawks.

Derk Jan Eppink - 10 mei 2017 - De Volkskrant

Stel een kersverse kardinaal betreedt de Sixtijnse Kapel in het Vaticaan en begroet zijn collega's met de opmerking: 'Ik ben niet honderd procent zeker of God bestaat.' Geestelijke verwarring zal de congregatie verlammen. Soortgelijks overkwam The New York Times met de nieuwe columnist Bret Stephens. Hij betwijfelt of klimaatwetenschap 'vaststaat'. Het regende opzeggingen van abonnementen. De site Change.org lanceerde een petitie om hem een 'schrijfverbod over klimaat' op te leggen.

Derk Jan Eppink - 5 juli 2017 - De Volkskrant

Buitenlands beleid wordt meestal voortgedreven door binnenlandse factoren. Islamitische Staat loopt ten einde en de vraag is: wat nu met Syrië? Maar gevestigde media in Amerika, CNN voorop, zijn in de ban van 'Russiagate'. Volgens hen won Trump dankzij Poetin. Gevolg: Amerika onder Trump heeft geen werkrelatie met Rusland die nodig is voor een vredesregeling in Syrië. De G20, dit weekend in Hamburg, biedt een eerste kans. Die wordt hopelijk benut. Naarmate IS wordt teruggedrongen, verhevigt de slag om Syrië. Er zijn veel partijen: de VS, Rusland, de Syrische regering, oppositiegroepen, Irak, Iran, Koerden, Turken. Elke partij heeft een eigen agenda. In zo'n geval moeten grote mogendheden - in casu de VS en Rusland - om de tafel en de contouren van een akkoord schetsen. Dat kon nog niet omdat Democraten en gevestigde media elk Amerikaans contact met 'de Russen' aanmerken als bewijs van de samenzwering. Het boek Shattered over de Clinton-campagne beschrijft hoe Democraten 'Russiagate' construeren als verklaring voor het onverwachte verlies van Clinton. Links Amerika is intussen meer anti-Russisch dan Republikeinen ooit waren.

Trump heeft in Hamburg meer speelruimte omdat de beschuldiging van gevestigde media en Democraten ontrafelt. Na maandenlang onderzoek heeft de FBI nog geen bewijs van samenzwering. Trump zelf is geen voorwerp van het onderzoek. CNN, de grootste verspreider van de samenzweringstheorie, haalde diverse keren bakzeil. De zender moest de bewering dat Trump ook wordt onderzocht terugtrekken. Drie CNN-journalisten beweerden dat Anthony Scaramucci, een vriend van Trump, samenspande met 'de Russen'. Het verhaal werd ingetrokken, de journalisten ontslagen en Scaramucci ontving een verontschuldiging. John Bonifield, een producer van CNN, erkende op een video dat 'Russiagate' vooral 'bullshit' is en Trump gelijk heeft dat hij doelwit is van 'een heksenjacht'. Als er ooit een Nobelprijs voor 'Fake News' komt, is CNN absolute winnaar. Bij de Democraten begint het verlies door te dringen. Zij verloren vier tussentijdse verkiezingen van vacante zetels in het Huis van Afgevaardigden. Van de laatste, in Georgia, maakten ze een 'referendum over Trump'. De Republikeinse kandidaat won. Democratische leiders gaan in conclaaf om een 'economische boodschap' te formuleren. Eindelijk.

Trump is de wettig gekozen president maar gevestigde media trekken zijn legitimiteit in twijfel. Trump 'worstelt' terug via Twitter om de geloofwaardigheid van de media te ondermijnen, waarvan het publieke vertrouwen op een dieptepunt staat. Veel bizarre tweets gaan echter geregeld over de schreef en tasten het aanzien van het presidentschap aan. Hoe dan ook, hij is president tot eind januari 2021. Dat is nog een tijdje. Intussen draait de wereld door. Grote mogendheden moeten altijd communiceren, ook al zijn ze rivalen. Trump sprak met de president van China, de premier van India en veel Europese leiders. Volgens een studie van Pew Research Center is - aldus enkele Nederlandse media - het aanzien van Amerika zwaar beschadigd onder Trump. Wie de studie leest, ontdekt veel nuances. Het meest afkerig zijn inderdaad Duitsland en Nederland, dat het protestants moralisme heeft verankerd in zijn politieke cultuur. Het woud van geheven wijsvingers. Maar Oost-Europa is enthousiast over Amerika. Azië ook, Vietnam nog het meest. Israël is opgetogen, Afrika zeer positief en Latijns-Amerika redelijk positief. Alleen Mexico stoort zich ernstig aan zijn buurman. Kortom: het negatief 'Amerikabeeld' concentreert zich vooral in West- en Noord-Europa.

Derk Jan Eppink - 5 juli 2017 - Elsevier

President Trump en de gevestigde media – door hem getypeerd als (de brengers van) Fake News – lijden beide aan een ongezonde obsessie. De gevestigde media, met CNN aan kop, zien Trump liever dood dan levend.

Trump bestookt ‘Fake News’ via Twitter, waar hij 33 miljoen volgers heeft. Het publieke vertrouwen in Trump is met circa 42 procent relatief laag, maar het vertrouwen in de media is met 27 procent nog veel geringer. Trump heeft alles mee om de slag met de media te winnen.

Trump is de eerste Amerikaanse president die Twitter gebruikt als steekwapen. Dat deed hij al tijdens de campagne voor het presidentschap. Jeb Bush was een ‘low energy person’, Ted Cruz ‘Lying Ted’ , Marco Rubio ‘Little Marco’, Hillary Clinton ‘Crooked Hillary’.

Zelf noemt Trump sociale media deel van het ‘moderne presidentschap’.

Oog om oog

Bij buitenlands en defensiebeleid twittert Trump voorzichtig. Maar in de machtsstrijd om Washington D.C. is hij juist agressief: hij zet politici of instellingen onder druk en hekelt hen. Tegenover de media geldt het Oude Testament. Trump gaat met opzet te ver. Het is ‘oog om oog, tand om tand’.

Na zijn aantreden op 20 januari waren er twee opvallende tweetsalvo’s die voor een president ongebruikelijk zijn. Op 4 maart beschuldigde hij oud-president Barack Obama ervan tijdens de verkiezingsstrijd ‘zijn telefoons in Trump Tower te hebben getapt’.

Consternatie alom. Letterlijk klopte het niet. Telefoonlijnen worden niet meer getapt. Wel klopte het dat veiligheidsdiensten Trump Tower afluisterden toen de Russische ambassadeur Sergej Kislyak er op bezoek was.

Succes

Op 12 mei ontsloeg Trump FBI-directeur James Comey. Hij had Comey onder vier ogen gesproken en deze lekte een ‘memo’ over dat gesprek. Trump dreigde per tweet dat er ‘mogelijk opnames zijn van het gesprek’. Daarmee zette hij hem onder druk.

Comey bevestigde tijdens een Senaatshoorzitting dat Trump zelf niet werd onderzocht inzake ‘Russiagate’ (de mogelijke samenspanning tussen Team Trump en de Russen). Op 22 juni twitterde Trump opgelucht dat er ‘geen opnames’ zijn. Zijn conflict met de media is ontaard in een moddergevecht.

Afgelopen week had Trump veel succes. Het was energieweek: Amerika is dicht bij energieonafhankelijkheid. Het Congres keurde ook een wet goed om illegale migranten die een misdaad begaan, minimaal 5 jaar celstraf op te leggen. En het Hooggerechtshof liet het inreisverbod uit landen met een terreurachtergrond grotendeels intact.

Beschuldigingen

Trump zette deze successen in de schaduw met een aanval op het MSNBC-ochtendprogramma Morning Joe van Joe Scarborough en Mika Brzezinski. Hij ging te ver door te wijzen op Brzezinski als ‘zwaar bloedend na een facelift’. Achtergrond is dat Scarborough en Brzezinski Trump dagelijks afbranden. Scarborough: ‘Als Trump in zijn broek poept, zal hij nog zeggen dat het abstracte kunst is.’

Veel media en artiesten wensen Trump letterlijk dood. Regisseur Michael Moore heeft plannen voor de film De moord op Trump.

Nog erger is de oorlog met CNN, dat dagelijks een niet-aflatende stroom beschuldigingen lanceert inzake ‘Russiagate’. CNN loopt zo ver voor de muziek uit dat het zich nu moet inhouden om geloofwaardig te blijven.

CNN ontsloeg drie journalisten wegens slecht onderbouwde beschuldigingen van Trump: één anonieme bron! Van Jones, vast lid van gesprekspanels van CNN, noemde op een onbewaakt moment ‘Russiagate’ een ‘big nothing burger’. Qua kijkcijfers zit CNN op prime time onder de één miljoen kijkers.

Geweten

Trump vierde zijn zege alvast met een gemanipuleerde ‘worstel-video’ waarin hij (letterlijk) CNN vloert. Professioneel worstelen is in Amerika even populair als voetbal in Europa. Maar de worstelshow is ‘fake’.

Trump bindt zijn achterban met twitter-oorlogen. Van de Republikeinen heeft 86 procent geen vertrouwen in de gevestigde media, bij onafhankelijke kiezers is het 70 procent.

Derk Jan Eppink - 16 augustus 2016 - Elsevier

De ‘mainstream media’ – dagbladen als The New York Times en de televisiezenders CNN, NBC, CBS, ABC – hebben een offensief van ongekende proporties ingezet tegen Donald Trump. 

Onderzoeksjournalist Glenn Greenwald stelde op online­magazine Slate: ‘Amerikaanse media zijn voor 100 procent verenigd tegen Trump om te voorkomen dat hij president wordt.’ Trump beheerst de media, zij het met ‘negatief nieuws’. Er was interessant nieuws. Trump en zijn tegenstander Hillary Clinton presenteerden hun economische plannen. Beiden hielden een toespraak in Detroit, Michigan, een stad getekend door economisch verval. Het inwonertal daalde van bijna 2 miljoen naar 680.000. De natuur herovert de stad. Detroit moet voor beiden startpunt worden van wedergeboorte.

Wie de gebruikelijke retoriek uit de toespraken filtert, ziet overeenkomsten. Beide kandidaten willen herstel van infrastructuur, lagere belastingen voor midden- en kleinbedrijf, terugkeer van industrie naar Amerika, verlaging van collegegelden, goedkope kinderopvang en geen nieuwe vrijhandelsverdragen. Trump is specifieker over het belastingstelsel: van 7 naar 3 schalen: 12 procent, 25 procent en 33 procent. Aftrekposten voor hoge inkomens worden afgeschaft. De vennootschapsbelasting van 35 procent moet naar 15 procent. Het energiebeleid verschilt. Clinton gaat groen en Trump is klimaatscepticus.

Uitspraken worden verdraaid

Maar ‘neutrale media’ waren vooral bezig met hun campagne ‘Stop Trump’. Berichtgeving en opinie zijn vermengd. Jim Rutenberg, mediacolumnist van The New York Times, schreef: ‘Als je Donald Trump ziet als gevaar, reflecteert de berichtgeving dat. Dan kom je dichter bij oppositie.’ Trumps uitspraken worden overbelicht of verdraaid in deze campagne. Problemen van Clinton blijven onderbelicht. Voorbeeld: op 2 augustus gaf Trump een toespraak in Ashburn, Virginia. Vooraan zat een moeder met een baby. Het kind begon te huilen. Trump tot de nerveuze moeder: ‘Wees gerust, ik houd van baby’s.’ De moeder liep met het kind de zaal uit en Trump riep: ‘U kunt de baby naar buiten brengen. Dat is goed.’ De moeder haalde een speen uit haar kinderwagen, de baby sliep en ze keerden terug naar hun plaats. The Baltimore Sun schreef echter: ‘Trump verwijdert baby, vernedert moeder.’ De moeder schreef later op Facebook dat ze er ‘niet met baby werd uitgeschopt’. Ze prees Trump. ‘U hebt onze stem.’ Maar de media waren alweer bij volgende nieuwsincidenten, zoals Trump die zei dat ‘Obama en Clinton IS hebben opgericht’. Trump beweert dit al sinds januari.

Amper onderzoek naar moord

Echt nieuws blijft onderbelicht. Zo werd begin juli Seth Rich, medewerker van de Democratische Partij, in Washington D.C. op straat doodgeschoten. Julian Assange suggereerde in Nieuwsuur dat Rich (27) een link was tussen gelekte e-mails uit het Democratisch hoofdkantoor en WikiLeaks. Hij vaardigde een beloning van 20.000 dollar uit voor nuttige informatie. De politie deed het af als roofmoord, maar er werd niets gestolen.

The Washington Post heeft een team van twintig journalisten op Trump gezet, maar deed amper onderzoek naar deze moord in eigen stad. Journalistieke aandacht voor Rich’ raadselachtige dood is toch niet onredelijk. In 1973 maakte de krant furore met het Watergate-schandaal. Dat begon met een knullige inbraak. Bob Beckel, Democratisch strateeg en gastcommentator bij CNN, spande de kroon: ‘Assange moet worden vermoord.’

Openbaarheid

E-mails blijven Clinton achtervolgen. Op basis van de Wet openbaarheid van bestuur werden nieuwe e-mails vrijgegeven. Daaruit bleek dat Dough Band, medewerker van Bill Clinton, aan Huma Abedin, naaste medewerker van minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton, vroeg om ervoor te zorgen dat Gilbert Chagoury, een Libanees-Nigeriaanse zakenman, in contact zou komen met de Amerikaanse ambassadeur in Libanon, Jeffrey Feltman. Chagoury, in Zwitserland veroordeeld wegens witwassen, is prominent donateur van de Clinton Foundation. De e-mails bewijzen hoe het Clinton-familiebedrijf toegang tot de macht verkoopt.

Derk Jan Eppink - 31 mei 2017 - Elsevier

Amerikaanse media zijn dermate hysterisch dat het Bob Woodward, veteraan van de Amerikaanse journalistiek, te gortig werd. ‘Kalmeer en luister beter,’ zei hij tot The Atlantic. Media zoals The New York Times, The Washington Post en CNN verafschuwen Trump. CNN-ster Kathy Griffin fotografeerde zichzelf met de ‘symbolische onthoofding’ van Trump. Het lijkt alsof impeachment, afzetting, nadert. Probleem: na ruim 300 dagen FBI onderzoek is (nog) geen strafbaar feit gevonden. Laat staan een ‘smoking gun’.

We zijn niet op ‘Watergate-niveau’

Woodward maakte als journalist van The Washington Post furore met het Watergate-schandaal. Dat leidde tot het aftreden van president Richard Nixon in 1974. Watergate kende strafbare feiten: inbraak, betaling van zwijggeld en verwijdering van bewijsmateriaal. Woodward: ‘Toen Nixon de speciale aanklager Archibald Cox ontsloeg, was er een berg van bewijs tegen hem. We zijn nu nog op geen enkele manier op het Watergate-niveau’. Amerikaanse gevestigde media negeerden deze uitspraak. Evenals Europese. Deze media concentreren zich op ‘contacten’ tussen Russen en het Team Trump in de veronderstelling dat er werd samengespannen was om de campagne van Hillary Clinton te kelderen. Contacten op zich zijn niet strafbaar. The Washington Postberichtte vorige week dat Jared Kushner, schoonzoon van Trump, in december sprak met de Russische ambassadeur, Sergej Kislyak. Dat mag. Kennelijk stelde Kislyak voor een ‘back channel’ te installeren tussen het Kremlin en het Witte Huis. Een ‘back channel’ is niet ongewoon. President Nixon en zijn adviseur Henry Kissinger gebruikten die methode ooit voor de opening naar China.

Sfeer voor afzettingsprocedure

Samenzwering? Nee, het gesprek was een maand na de verkiezingen. Er viel niets samen te spannen. Maar The Washington Post doet alsof een samenzwerende Kushner een geheim communicatiekanaal installeerde met ‘de Russen’. Overigens ontmoette Kislyak talloze Amerikaanse politici, onder wie ook Democraten zoals Nancy Pelosi. Gevestigde media proberen een sfeer te scheppen die de afzettingsprocedure baart. Daarbij wordt alles vermolmd. Russische hackers worden gezien als doorgeefluik naar Wikileaks. Mogelijk, maar niet bewezen. Zij zouden de computer van John Podesta, Democratisch campagneleider, hebben gehackt. Niet zo moeilijk. Zijn paswoord was: ‘John Podesta’. Wikileaks bewees vooral samenspanning onder Democraten om Clinton te bevoordelen, boven Bernie Sanders. Evenals tussen Team Clinton en gevestigde media die haar bejubelden.

Grootste imagoschade voor Clinton kwam uit server

De grootste imagoschade voor Clinton kwam echter uit haar geheime e-mailserver. Zij werd uiteindelijk gedwongen tienduizenden e-mails te publiceren. Niet door de Russen. Maar door de rechter, op verzoek van actiegroepen die zich beriepen op de Wet Openbaarheid van Bestuur. Die mails bewezen hoe Clinton als minister van Buitenlandse Zaken toegang tot macht verschafte, in ruil voor donaties aan de Clinton Foundation. Tijdens de campagne luisterde de veiligheidsdienst NSA de Trump Tower af met het vermoeden van suspecte gesprekken tussen stafleden en ‘Russen’. Vooral gepensioneerd generaal Michael Flynn, veiligheidsadviseur van Trump, was doelwit. Gesprekken werden geregistreerd, maar namen van Amerikanen moeten volgens privacy wetgeving worden ‘gemaskeerd’; bijvoorbeeld: ‘burger X’. De naam van Flynn werd echter ‘ontmaskerd’ op verzoek van Susan Rice, toenmalig veiligheidsadviseur van president Obama. Daarop lekte Flynn’s naam vanuit de bureaucratie naar The Washington Post. Lekken van vertrouwelijk materiaal is strafbaar.

Media richten zich massaal op Flynn, amper op Rice