#envoirment

I’ma cheat here a little. 

Any scene in Finding Nemo

https://www.amazon.com/dp/B0GQ3VFBZN Children’s Author Ananda Rose has taken the phrase together we can and turned it into a wonderful children’s book which teaches that it takes all of us together to make our world a better place. A place where everything thrives and continues to recreate itself. The world is a delicate balance of man and nature. Nature knows how to take cre of itself. Man on…

Het is ruim een jaar geleden dat ik op mezelf ging wonen. Dit betekende niet alleen het betalen van mijn eigen rekeningen, schoonmaken van mijn huisje en het regelen van veel te lastige saaie dingen, maar ook moest ik ervoor zorgen dat ik elke avond een warme maaltijd op tafel had staan. Niet het koken zelf, maar het bedenken wat te eten vond ik toch wel een van de moeilijkste dingen van het op mezelf wonen. Uren lang door kookboeken bladeren en googelen naar recepten om iets lekkers klaar te maken veranderde plots in het op zoek gaan naar een zo gezond mogelijke maaltijd, die niet alleen gezond was voor mijn eigen lichaam maar ook gezond voor onze planeet. Ik kwam er achter dat vlees, en dan met name rundvlees, het makkelijk haalt in de top 10 meest vervuilende producten ter wereld. Wanneer ik dit mensen uitleg krijg ik vaak reacties als: “Ik vind vlees veel te lekker om te laten staan”, of “Hoe kan dit vervuilend zijn, ze lopen toch lekker buiten in het gras?”. 

De onwetendheid van mensen is iets waar ik me zorgen om maak. Zo weet ongeveer maar 5% van ons kleine landje dat een koe methaangas produceert, wat ongeveer 24 keer zo slecht is als CO2. Of dat het eten van producten die palmolie bevatten meehelpen aan het kappen en afbranden van regenwouden, waardoor olifanten en oerang-oetangs in Indonesië in opvang zitten omdat zij geen huis meer hebben. Soms twijfel ik aan het percentage mensen die iets van deze radicale problemen afweten. Ik denk namelijk dat vooral veel mensen het niet willen weten. Zo krijg ik regelmatig te horen dat ik overdrijf, dat het allemaal wel mee valt en dat wij er zelf geen last van hebben. Ik denk dat dit angst is die onze generatie heeft, niet alleen voor zichzelf maar ook voor onze nabestaanden. Ergens weten we wel dat er wat moet veranderen maar durft niemand er voor uit te komen omdat het een probleem is die moeilijk op te lossen valt. Er heerst denk ik vooral schaamte. Schaamte voor het feit dat onze klein- en achterkinderen straks nooit in hun leven meer sneeuw kunnen zien, onze eilanden straks onder water zijn gelopen en dat we met mondmaskers op moeten lopen omdat we anders longproblemen krijgen.