#emotera101

Kasi pag nasa bahay lang ako, lagi kong iniisip si Ex. Iiyak, magmumokmok. Wala na ako magawa eh. Kundi magflashback. Wala nang ibang gawain sa bahay kaya nagmumuni muni nalang ako. Haystz. Mas masaya ako pasukan na. Magiging busy na ako sa mga bagay bagay. Hindi ko na maisasaulo si ex. Hays. Nakakapagod kayang umiyak gabi-gabi tapos di niya alam. Pero hindi parin dun magsisimula kasiyahan ko. Kasi syempre, batchmate ko siya, schoolmate. Haynakerss. Lagi ko siyang makikita sa school. Katapat pa ng classroom namin yung classroom nila. Oh diba ang saya? Pag labas mo para kumain, tyetyempohan ka ni tadhana na makasalubong mo siya. Haynako. :(

Yung mga kaibigan ko, nawawala na. Para bang hindi nila alam kung san sila nanggaling. Lam niyo yun? Yung totoo lang kasi. hindi sa nagmamayabang pero yung totoo kasi. Di naman nila makikilala yung ibang mga kaibigan ko kung di dahil sakin. Oo na. Inaamin ko nagseselos ako sakanila. Pero syempre kasi. Babalewalain ka nalang nila. Sabay backstab pa. Parang ang sama kong tao na wala nang gustong lumapit sakin. Putangina bonggang bongga to the highest level. Ayoko din naman kasi makipagplastikan. Parang ang bobo ko nalang kung ganun. Hays :( Lagi nalang ganto mga tao sakin. Kill me now. Bow.

Except to the fact na hindi ako ang gusto mo.

I mean, I think I love you. It's just that, there's no way in this world that will make you feel the same way. We're on the same class, yea, but it feels like your miles away from me. This hurts.

Ay. Wala. Ang sarap magdeactivate. Ajuju. :/ Chos. Drama. Ay wala naman makausap. Hahaha. MagtTA ka, di sasagot, or after sumagot ng isa, wala na. Tamang arte lang. Napapaisip tuloy ako.

Buti pa si Kim at si Sandii, finafollow na ng dream followers ko (israelmekaniko & migelitot). Enebeyen. Forever alone. HAHAHA.

Wala eh. Talo ako. Dati kasi, umaasa pa din ako, pero ngayon, hindi na. Panahon na nga siguro para kalimutan ko na yung nararamdaman ko para sa'yo Nikko.