#elinelime

Aşklar biter mi bir gün diye

Ölmez derlerse,

Bugün ilk defa görüştük. Yanımda oturdun. Elin elime değdi tokalaşırken. Sen sigara içtin, ben seni izledim. Yediğim naneli şekerden yerken “ naneli şeker hayat kurtarır” demen. Kaldırıma çökmemiz. Bana olan tüm doğallığın. Farklı görünürken, aslında aynı olmamız. Telefonunu elime verip resim çekilmemiz. Allahım ben hiç iyi değilim galiba. Ben sen metrobüsten indiğin an gördüm seni. Hani derler ya “parlıyordu” diye sende öyleydin. Yani benim için parlıyordun o metrobüs durağında. Resimlerde izlediğim suretin yanı başımda dururken, benim sakin kalmam o kadar zor aynı zamanda o kadar kolaydı ki. Sanki yıllardır beraber aynı kaldırımda oturuyormuşuz gibi. Bu inanılmaz bir şey. İçimde öyle bir heyecan var ki. Oturup kurallı cümleler bile kuramıyorum. Bundan sonrası ne olur bilmiyorum ama. Allahım ne olacaksa iyi olacaksa olsun :)