#diana70

değse sesimi çıkarmadan sessizce otururdum ama değmezmiş ve ben yine de sesimi çıkarmadan sessizce oturmaktan başka bir şey yapamıyorum.

Bir yıldız vardı. Birde verdiği bir söz. Ne yıldız kaldı ne de verdiği söz. Yıldız,en parlak yıldızdı ama artık görünmüyor. İlk defa sözünü tutamadı. İyi bak gökyüzüne yıldızlar oradalar hâlâ ama o yok. Bir yıldız kaydı gökyüzünde,bu o yıldızın ölümüydü. Bir yıldız kaydı gökyüzünde ve onu görenler dilek tuttu. Bir yıldız öldü ve onu görenler sevinip dilek tuttu. Yıldızlardan nefret ediyorum artık,hayır sil baştan yaz. Yıldızları seviyorum,hayır bu da değil. Onları hem çok seviyorum hem de nefret ediyorum. Zararlı olan iki duygu var; biri sevgi, biri nefret. Bende ikiside olmaması gerektiği kadar çok.

"İçini bilmiyorum, hiçbirimiz bilemeyiz fakat demem o ki, yaşadığın bütün kötülüklerin çok daha kötüsü var, avukat." Gözlerini açtı, dikkatle bana baktı. "Hiçbirimiz annemizi ya da babamızı seçemiyoruz, onların bize çizdikleri kaderleri yaşıyoruz." Dirseklerini dizlerine yerleştirdi, bana doğru eğildi. "Siktir et o kaderi, ne hissediyorsan onu yap ve umut etmekten vazgeç çünkü yeniden çocuk olmayacağız hiçbirimiz."

Geleceğin neslini ne hâle getirdiğinize bakın isterseniz bir. Tek düşüncesi dersleri,sınavları olması gerekenler neler neler düşünmek zorunda kalıyor bakın bir isterseniz. Bizler sizin eseriniziz,bizleri siz bu hale getirdiniz.

Ölümlü dünya...

Düşüncelerinden dolayı uyuyamadığında anlıyorsun onlarla yaşamanın seni ne kadar yorduğunu

Hiç uyanmasam*