#derestvanmij

Het leven bestaat uit vergeven en vergeten, omdat je anders niet met jezelf kan leven. Of met de mensen om je heen. Ieder hart kent blauwe plekken. Iedereen heeft zichzelf soms wel is zo gebroken gevoelt, dat je met liefde weer aan elkaar gekust moest worden. Je kan het niet alleen. Je hebt mensen om je heen nodig, die je vertellen dat je het goed doet. Want dat is toch wat iedereen uiteindelijk nodig heeft. Goedkeuring om door te gaan. Iedereen doet maar wat. En zoekt uitvluchten in dingen waarvan ze denken gelukkig te worden.

leegte een koud gevoel zonder warmte je wilt zo graag die warmte voelen het lijkt zo ver weg binnen handbereik ligt het maar je handen glippen weg

De mensen, die kijken. Mijn wereld slaat dicht. Morgen komt morgen, vandaag is het licht

de rotsen zijn hoog het is niet dat ik loog maar ik weet het niet meer, van tranen die lachen, die huilen die springen op de tafel volgen hun eigen pad zit hier alleen met een meer van tranen verdrink ik alleen

tranen komen vloeien op je tedere gezicht je gezicht wordt sip tranen komen laat ze maar gaan het is niet erg we zijn bij elkaar

je kijkt door glazen het glas is breekbaar zien wat er te zien valt met het glas berouwt word het zwart zwart voor ogen niks meer te zien dagdromen komen maar je wilt ze niet zien

De vraag zonder antwoord de stilte is leeg oplossingen zonder probleem keer op keer weer