#degouda

Enkele jaren geleden gaf Ton aan niet langer in staat te zijn het bedrijf verder voort te zetten. Toch is de koetserij nog steeds een onderdeel van Goudse samenleving. “Ton heeft alles tot stand gebracht. Wij willen de koetserij Gouda behouden voor de stad.” vertelt Rob Cornelis, huidig bestuurslid van Stichting De Koetserij Gouda.

Belangrijk Met behulp van de gemeente besloten een aantal vrijwilligers de koetserij in leven te houden. “Mensen zijn zich er niet van bewust maar de voorziening is belangrijk voor het toerisme in Gouda. De rondritten in koetsen voegen een stuk beleving toe.” legt Rob uit. Daarnaast zijn paarden en kaasbrikken niet weg te denken uit het beeld van de Kaasmarkt.  “Een rit met paard en koets is gewoon een bijzondere belevenis die aan welke gelegenheid dan ook, cachet geeft.” aldus Paul Wennekes uit. Hij geeft aan dat Gouwenaars vaak niet eens weten dat ze de mogelijkheid hebben voor een trouw- , rouw- of gelegenheidsrit een koets met paarden te huren. Daarom wil de stichting het beeld van paard en koets in de binnenstad volledig herintroduceren. Momenteel is de stichting bezig met het opzetten en uitwerken van mogelijkheden om een actievere bijdrage te leveren aan Gouda. Niet alleen probeert De Koetserij Gouda de samenwerking met de kinderboerderij uit te breiden om basisscholen van excursies te voorzien. Ook is het koetshuis opgeknapt. Daarnaast wordt de mogelijkheid geboden aan studenten om hier stage te lopen. In de nabije toekomst zal er de gelegenheid zijn de twintig historische koetsen die de Koetserij rijk is, daar te bezichtigen.

Vrijwilligers “Zonder vrijwilligers en sponsoren zouden we niet bestaan.” De dagelijkse verzorging van de paarden en het onderhoud van de koetsen liggen allemaal in de handen van vrijwilligers. “Er komt veel bij kijken. De paarden moeten niet alleen onderhouden maar ook op conditie gehouden worden. De menners die de koetsen rondrijden werken ook op vrijwillige basis.” Het komende jaar wil de koetserij nog meer naar buiten treden om nieuwe plannen en activiteiten te realiseren. Één ding is zeker: Deze Koetserij is een schaakstuk in Gouda.

Al snel wordt het allemaal duidelijk. “Bij ons gaat het belang van het dier voor.” Een kater die tijdens het interview midden op tafel tussen ons in ligt, is het levende bewijs van haar woorden. “Manegepaarden werken hard. Het is zwaar werk en wij willen ze daarom ook de rust gunnen die ze verdienen. We werken daarom bijvoorbeeld met een gewichtslimiet voor de ruiter.”

Filosofie Het lessenaanbod begint vanaf vierjarige leeftijd en is zelfs toegankelijk voor kinderen met beperkingen. De instructeurs leren kinderen al op spelenderwijs kennis te maken met de wereld van het paardrijden en alles dat daarbij komt kijken. “Onze filosofie is dat de leden niet alleen maar leren paardrijden.”,  aldus Pauline. “Als een paard geblesseerd is en daardoor een les niet kan lopen betekent dat niet dat hij niet verzorgd moet worden.”

De ruiterclub beschikt over manegepaarden en pensionpaarden. “De manege heeft zelf zeventien paarden en drie pension paarden die mede gebruikt worden in de lessen. Als eigenaren hun paard uitlenen voor de lessen die op de manege gegeven worden, komen we ze tegemoet in de stalprijzen.” legt Pauline van stalzaken uit. “Zo ontstaat er een win-winsituatie voor de manege en de eigenaar.

Lessen en activiteiten Iedereen is welkom een kijkje te komen nemen aan de Bloemendaalseweg, en een proefles is af te spreken. Wil je echt een rijdend lid worden dan moet je contributie betalen en krijg je een vaste plek in het lesrooster. Naast het lessen kunnen leden meedoen aan leuke activiteiten zoals springlessen, het bijwonen van ponykampen en meedoen aan potjes paardenvoetbal. Op zondag is de gelegenheid voor verzorgers om vrij te rijden in de bakken. De organisatie achter de activiteiten is geregeld door het bestuur dat voor het grootste geheel uit vrijwilligers bestaat. Alleen stalmedewerkers en instructrices krijgen betaalt.

Zomervakantie “Onze paarden en pony’s werken hard voor de vereniging. Daarom willen we dat ze elke dag een hele ochtend buiten komen.” vult bestuurslid Christine aan. “Bij mooi weer mogen ze het stuk land op om te grazen.” Maar dat is niet alles. De paarden van Ruiterclub Bloemendaal gaan zelfs op zomervakantie.  Voorzitter Maroesjka vertelt: “In de zomer brengen we de manege paarden naar een stuk land waar ze drie weken lang kunnen bijkomen. Wij merken aan de paarden dat dit ze goed doet en dat ze zo weer opgeladen zijn voor een nieuw seizoen op onze gezellige manege.”

“Paardrijden is niet zo duur als mensen denken”, vertelt Booy Reuhl, ruiter en eigenaar van De Goudse Manege. “Als je het vergelijkt met tennis is het vaak goedkoper.” Anderhalf jaar geleden nam hij de vervallen manege over met als doel zijn passie voor paardrijden door te geven aan anderen. De sportaccommodatie is aardig opgeknapt en biedt momenteel lessen en cursussen op ieder niveau. Daarnaast zijn er wekelijks workshops te bezoeken. “Je hoeft geen lid te zijn om hier te mogen zijn of om les te volgen”,  vertelt hij. In principe is een ieder die wil genieten van de omgeving of van omgang met paarden welkom, al is het maar om in de kantine een kop koffie te drinken. “Het voornaamste is dat plezier in paarden voorop staat.”

Verbinden De manege heeft volgens Booy  twee maatschappelijke doelstellingen. Naast het verbinden van mens en paard, verbindt de manege ook de stad met het park dat achter de sportaccommodatie ligt. Om die verbinding nog echter te maken is er vorig jaar op initiatief van de manege een ophaalbrug aangelegd die het mogelijk maakt via de manege het Goudse Hout in te lopen. “Deze manege ligt op een perfecte plek. Het is de scheidingslijn tussen de stad en natuur.”

Misvattingen Ondanks het succes in de ruitersport is het voor Booy niet altijd leuk geweest om ruiter te zijn. Iets wat veel mannelijke ruiters helaas herkennen. “Vroeger trok ik een joggingbroek over mijn ruiterbroek aan omdat ik onderweg naar de manege toe niet graag in een ruiterbroek gezien wilde worden”, vertelt hij. Booy vindt dat het stigma dat paardrijden een sport voor vrouwen is volledig onterecht. “Het is raar want vroeger was paardrijden voorbehouden aan mannen.” Iets wat in de loop der jaren volledig is veranderd. “Ik werd als jongetje uitgemaakt voor mietje of homo. Maar als ik mensen met een grote mond op een paard liet klimmen wisten zich geen houding aan te nemen.” Dat komt volgens hem omdat je met paardrijden volledig op jezelf wordt teruggeworpen. “Wij als mensen kunnen een hoop verbloemen. Maar een paard prikt overal zo doorheen.”

Uitdaging Hoe deze misvatting over paardrijden is ontstaan is niet duidelijk. Maar Booy is van mening dat maneges paardrijden toegankelijker moeten maken voor mannen. “Het sociaal aspect is minder. Als jongen kom je ook vaak tussen een groep meisjes terecht en dat moet anders.”