Toch Doen.
Er is een moment, tussen waken en slapen, waar de wetten van waarschijnlijkheid zichzelf vergeten zijn. Daar, in die kier tussen ‘niet kunnen’ en ‘toch doen’, glijdt een gedachte als een zijdeachtige paling langs de regels. Je wilt iets – iets groots, iets kleiners dan een fluistering – maar de wereld knikt nee met zijn betonhoofd. En precies dan gebeurt het: je knikt terug. Niet als antwoord,…



















