#danielblake

I, Daniel Blake...Σε μια ώρα και τριαντά κάτι λεπτά ο Ken Loach συμπύκνωσε με τον πιο μεστό, δυνατό και συγκινητικό τρόπο την πεμπτουσία της σκληρότητας του κράτους που μπορεί να κρύβεται πίσω απο επιδόματα πρόνοιας και την ντεμέκ κοινωνική πολιτική. 

Checklists με προϋποθέσεις για να ζήσεις με αξιοπρέπεια, αναμονές σε ουρές και σε τηλέφωνα, καταστολή, είναι όσα συνθέτουν το σκηνικό του σήμερα. Το σκηνικό της ανεργίας και της εξαθλίωσης που ο καπιταλισμός συντονίζει. 

Η δύναμη της αλληλεγγύης όμως είναι εκεί. Μάχεται, αφυπνίζει,ενώνει. Όλοι εναντίον ενός σάπιου συστήματος που για αυτό δεν είμαστε παρά νούμερα και στατιστικές. Caring is sharing

 “Stand out of the crowd” τους επισημανε ο guru των συνεντεύξεων. Μια αέναη μάχη δηλαδή να αποδείξεις οτι είσαι καλύτερος απο τον διπλανό σου για να μπορείς να πληρώνεις υποχρεώσεις και χρέη που δεν τα διάλεξες αλλά στα επέβαλλαν. 

Ο Loach κατάφερε να μου ξυπνήσει την ενοχή μου για κάθε φορά που κάποιος απελπισμένος άνεργος επιμένει να του κάνουμε συνέντευξη -και ας μην υπάρχει διαθέσιμη θέση- και εγώ άκαρδα, απρόσωπα, σκληρά απλά ζητάω ενα βιογραφικό. Ένα βιογραφικό που θα δώσει μια ελπίδα που θα πέσει στο κενό γιατί ποτέ δε θα υπάρξει συνέχεια. 

Κατάφερε να μου θυμίσει έντονα, σχεδόν βιωματικά οτι κάθε συνέντευξη είναι σαν να κρατάς στα χέρια σου τη ζωή ενός ανθρώπου και ενός ευρύτερου περίγερου απο πίσω. 

Κατάφερε να με θέλω να ζητήσω τόσες πολλές συγγνώμες για πόσες στιγμές που απλά ξέχασα να είμαι άνθρωπος γιατί εστίασα σε ένα καθηκοντολόγιο γεμάτο απο απρόσωπους κανόνες και οδηγίες. 

[MOVIE] I, DANIEL BLAKE (2016)

20161211