Bilinç, bilinçaltı ve oradan da rüyalar...
Parçanın içinde evrenseli görmeye çalışan sanatçı-yaratıcı, benliğin içinde yer alan temsili dünya içerisinden biçimlenen varlıklar, aşırı derecede enerji yüklenmiş ve boşalmaya çalışan unsurlar, sentezlenerek açık-rüyada görselleşir. Rüya; bir eserdir. Uyku ise yaratıcı sürece giren bir zihin. Bastırılan cinsel arzular ve korkular; rüya ve fanteziye, yaratıcılık “trans” durumunda; sanatsal bir yapıta dönüşür. Dış bir uyarıcı gelir, şuura döker. Merkezi fantezi içerisinde bazen ne anlama geldiği bilinmemesine rağmen, üzerine düşünülecek çok sayıda alternatif gerçeklikler ortaya koyar.
Başımızın yastığa düşmesiyle başlayan düşünceler, uyku öncesi son bir can sıkıntısı, iç geçirme ve zorunlu uykuya dalış sırasında bilinçaltının devreye girdiği ve bütün fizik yasalarının tersine çalıştığı rüyalar... Günün kalıntıları, yer ve zamandan yoksun çocukluk anıları, bedenin ihtiyaçları, başınızın üstünde oturan bir fil ve yastığınızın vicdan sehpasında cam kırıklarına dönüşmesi... Var veya yok olmanın; nedenlerin sorgulandığı yer, bilinçten bilinçaltına açılan bir kapı; sonlu olanın sonsuz olanı hiç bir zaman kavrayamayacağı...
