#cmsc2

(Warning: This blogpost purely contains my kalandian and kabaliwan. So, read it at your own risk.)

I can say that this sem has been the happiest and the most exciting one, so far. Bakit? Kasi may CMSC2 ako. At ano naman kung may CMSC2 ako? E kasi dun ko naging kaklase si crush. :”””””> Hindi man kami parehas ng lab section pero ayun, nakakakilig parin kasi magkaklase kami sa lec. :D

Sa totoo lang, nung mga first part ng semester, hindi ko pa talaga siya crush pero napapatingin na ako sa kanya, na-cacatch niya na yung attention ko. And what I really hate is kung kailan patapos na yung sem, dun ko lang narealize na crush ko pala talaga siya. K nakakatae lang. E as you all know, sa UP, ang liit ng chance na maging magkaklase pa ulit kami kasi syempre we’re not from the same course and college as well. GE courses nalang ang pag-asa. Also, ang laki ng UPLB para makita ko siya araw-araw. It’s so saaaaaad. L pero kahit ganun, I still tried para mapansin niya or something. And here it goes…

Since we do not know each other, ang chance para mapansin niya ako ay kung ako’y maganda or something like that. Hindi naman talaga ako maganda kaya bawi-bawi nalang sa porma. Hohoho! Nung nalaman ko na crush ko na pala talaga siya, lagi akong naka-ayos ng porma kapag Wednesday at Friday kasi dun yung lec namin. Then, I have this one friend whom I found out na ka-lab niya pala si crush. And then yun, kwinento ko sa kanya na crush ko yung ka-lab niya and all tas ayun! What’s more exciting ay yung pareho kami ni crush na nakaupo palagi dun sa likod na part ng lecture hall. So, ayun, my friend and I had this plan na tabihan si crush, we tried, really tried but we always fail kaya ayun, sumuko nalang kami. Hindi na namin naisipan na tumabi pa sa kanya. So, ayun, sa likod or harap nalang ni crush kami umuupo. Then, one day, nag-iba ata yung ihip ng hangin at nag-start na kaming magkaroon ng mga moments. HAHAHAHA!

Moment #1

Moment #2

Moment #3

Moment #4

Moment #5

Bonus Moments!

Ayun! Ang galing ko mag-assume no?! Ang feeler ko pa sobra! Pero ano ba? Kung ikaw din yung nasa kalagayan ko, surebol akong kikiligin ka din! Kaya ayun! Sana nga crush niya rin ako at sana hindi siya mahiyang kausapin ako kasi you don’t know what will happen, kapag sinabi niyang crush niya ako edi sasabihin ko rin na crush ko siya! Edi happily ever after na kami? HAHAHAHA. Ang feeler ko, I know!? Pero ayun! Sana makita ko parin siya at sana maging classmate ko ulit siya sa iba ko pang subject. AMEN! Thank you, Lord!

BUT WAIT! There’s more!

At akala ko dyan na nagtatapos ang lahat but NO! I found out na yung isa sa mga kaclose na brod ni crush ay seatmate pala at friend ng aking roommate. E knowing my roommate, walang hiya talaga yun kaya ayun! Tinext niya si brod ni crush at sinabing… “Uy! Kilala mo ba si *insert name ni crush here*? Crush na crush kasi siya ng roommate ko. Chuchuchuchu…” So, ako naman, naloka ako ng bongga kasi grabe lang yung pagkakasabi ng roommate ko, sobrang exage! Haha.Tapos ang ginawa pala nung brod ni crush ay finorward yung text ni roommate kay crush and guess what? Sabi nung brod ni crush kay roommate, “Pero alam mo? Nung pagkasend ko nun, ang bilis at nagreply agad siya.” And yes, natuwa ako ng bongga nung sinabi sa akin ‘to ni roommate.

Tapos ayun, e dahil close si roommate at brod ni crush, aba! Kwinentuhan nung brod ni crush si roommate tungkol kay crush. Edi bongga! Ang dami ko nang nalaman tungkol kay crush at isa sa mga ikinatuwa ko na ikinainis ko din ay… yung alam na ni crush na crush ko siya AT ako daw yung unang babae na nagkacrush sa kanya na nalaman niya. Gets? Hohoho. Pero dapat na nga ba akong matuwa dun?

And then, nung isang gabi, magkasama kami ni roommate, e nakasalubong namin yung brod ni crush at ito namang si roommate sabay sigaw ng, “Uy! Ito si Kath! Yung may crush kay *insert name ni crush here*!” Tapos ang reply ni brod ni crush, “Sige! Ipapakilala ko!” Ayun naaaaaaa! HIHIHI. :)))))

Ito yung mga moments na during lecture class at habang naghihintay kami sa hallway bago papasukin sa lecture hall na nakikita ko siyang nakatingin sa akin ng palihim. May isang time pa na nung moment #2, na parang may gusto siyang sabihin sa akin pero dahil nga sa mahiyain at tahimik-type of person lang siya, ayun, hindi niya nagawa!

Thursday, October 4, 2012. May CMSC2 lab kami ng 4-7pm. E dahil patapos na ang sem, may sinabi lang si ma’am tapos ayun, dinismiss niya na kami pero ang aga pa nun, mga 5pm palang ata, e since free net naman dun sa lab, we chose to stay nalang tapos umalis kami ng mga 6pm na kasi kami nalang yung naiwan dun sa room, yung iba naming classmates ay nagsi-uwian na.

E kami ni superclassmate ay may meeting ng 7pm. E yung ka-meeting namin ay may klase pa, so tumambay nalang kami ni superclassmate sa CPark, umaasa na baka makita ko si crush. Tapos habang kami’y nakatambay, pray ako ng pray kay God na sana makita ko si crush kasi isang beses ko pa lang siya nakikita nung week na yun! Tapos, nagtext sa amin yung ka-meeting namin na sa Vega nalang daw kami magkita, e ayaw namin sa Vega magkita kasi pag dun nagkita, automatic, sa McDo agad kami kakain. E sawang-sawa na kami dun kaya ang ginawa namin ni superclassmate ay nagpunta dun sa unahan ng CPark, mukhang tanga, nakatayo lang kami.

Edi yun, inaabangan na namin yung ka-meeting namin para hindi na kami pupunta pa sa Vega. E ang nangyari, sa kakahintay namin dun sa ka-meeting namin, nakulitan ata si Lord sa akin at ayun! Pinakita sa akin si crush! Nakakatuwa lang kasi hindi ko alam na nakatingin na pala ako kay crush. Kasi pagala-gala lang yung mata ko nun tapos parang napatigil ata sa kanya, tas biglang narealize ko na… “Bakit nakatingin sa akin ‘tong lalaki na ‘to?” Tas after 3 seconds, shocks! Siya pala si crush. At baka kaya siya nakatingin sa akin kasi medyo ang tagal ko nang nakatingin sa kanya. At ayun! Nung nagsinked-in na sa akin na siya si crush, bigla ko nang inalis yung tingin ko tapos hinawakan ko nalang sa braso si superclassmate sabay bulong na, “Si crush o! Answered prayer! Yes!” Tapos ang nakakatuwa pa kasi nung nakita ko siya, nakangiti siya and yun yung first ever time na nakita ko yung ngipin niya at nakita ko siyang nakangiti! Edi sabog ako kasi ang cute niya talaga ngumiti! :””””””> Kilig na kilig ako nun kahit hindi ako yung dahilan kung bakit siya nakangiti. Tapos narealize ko din na friend ko pala yung kasama niya, so sabi sa akin ni superclassmate, “Sana nag-hi ka dun sa friend mo, malay mo, ipakilala ka or ngitian ka ni crush mo or tignan ka niya.” E wala na! Nakalagpas na sila ng bongga, edi nang hinayang ako. Tapos after mga 5 minutes, nagtext na yung ka-meeting namin na nasa Vega na daw siya. Sa sobrang kilig, nakalimutan na namin yung kameeting namin.

Edi yun, wala kaming choice but to go sa Vega! And nagkita na kami sa Vega at napagdesisyonan namin na sa Cel’s nalang kami kakain. Edi gumora na kami para matapos din agad yung meeting. Tapos medyo nung nasa Goldilocks na kami, kwinento ko kay superclassmate na ang galing ni Lord kasi answered prayer talaga ako. I also even prayed that time na makita siya ulit and pagdating namin dun sa may Papu’s, tadaaaaaaa! Nakita ko na yung green niyang bag! And boooom! Answered prayer ulit. Edi hinawakan ko na nang mahigpit si superclassmate, e habang naglalakad kami, patawid sila nung kasama niya papunta sa lane namin and yes, yung kasama niya ay yung friend ko parin! At ayun! Kahit medyo malapit na sila sa amin, hindi ko parin nagawang mag-hi dun sa friend ko kasi baka pag nakita ko yung mukha ni crush, kiligin lang ako ng bongga at baka mapatitig nalang ako sa kanya! So, ayun! Binatukan na ako ni superclassmate kasi sinayang ko na naman! At ayun, nung nasa Demarces na kami, tumigil kami ni superclassmate sa kanto tas hinintay na dumaan sila. Ayun!

Bago kasi mag-CMSC2, lunch break muna. So, naisip namin nung mga friends ko na kumain sa COOP para malapit na rin sa PhySci kung saan yung CMSC2 lecture namin. And then, pagdating namin sa COOP, boooom! Biglang andun si crush, nakain mag-isa pero tapos naman na siya. So, nung pagdating namin, sakto namang paalis na siya. Edi yun! Waley na. And nung natapos na kami kumain, kahit maaga pa, pumunta na kami sa PhySci.

Habang naglalakad kami, nakita ko si crush at andun siya sa tambayan ng isang frat sa tabi ng COOP. At dun ko nalaman na, may frat pala siya (so, for those who are studying at UPLB, sure akong alam niyo na kung anong frat yun). Nalungkot ako kasi ayun nga, may frat pero kahit medyo scary, ayun, gora padin ako sa pagkacrush sa kanya. Edi yun, pumunta na kami sa PhySci e medyo nagutom pa ulit kami kaya bago kami umakyat dun sa lecture hall, bumili muna kami ng biscuit dun sa tindahan sa baba tapos nung paakyat na kami, bigla naming nakita si crush na papunta na ata sa lecture hall. So, ayun, sinundan namin at ayun, andun na kami sa hallway sa tapat ng lecture hall.

Si crush, tumabi na siya dun sa friend niya tapos kami, medyo malayo sa kanila pero guess what? Kahit malayo kami, syempre, tinitignan ko parin siya ng palihim at sakto naman na pag tumitingin ako sa kanya ng palihim, ayun at nakatingin din siya sa akin. Nakakatawa kasi nakatago pa siya dun sa ulo ng friend niya pero kita ko parin naman. Haha! And then ayun, nagpapasok na si kuya sa lecture hall, e yung unang pinto lang yung binuksan niya so dun kami pumasok and yes, magkasunod kaming pumasok sa pinto and dun sila umupo sa harap na row namin. Pero kilig naman na ako nun! Haha! Edi yun, tapos na yung lecture.

Labasan na, ang alam ko halos magkasunod lang din kami na lumabas, e maliit lang yung hallway, so heavy traffic tas pagdating namin dun sa may labasan na ng hallway, andun yung friend namin na may dalang graham ball (anw, ang sarap ng graham ball, try niyo minsan!) So, natuwa kami kasi may pagkain. So, medyo nagtraffic lalo. E si superclassmate ko ay medyo nasa gilid ko, tapos si crush ay nasa likod ko. E hindi naman ata sinasadya na medyo natalisod ni superclassmate si crush. So anong nangyari? Sa akin, tumama si crush. :))))) Tapos ayun! Nag-sorry siya e feeling ko, kami rin talaga yung dahilan ng traffic kaya ang ginawa ko ay nag-sorry din sa kanya. Ayun! At yun ang una naming pag-uusap! Kahit sorry lang yun, nagkausap parin kami. Haha!

Ito na yung moment na pinakahinihintay ko. Hindi kasi namin sure kung may klase kami sa CMSC2 kaya ang nangyari, medyo late na ako pumunta kasi kung wala namang klase, sayang lang yung pagpunta ko ng maaga but nung pagpunta ko at sumilip ako dun sa mga clear glass ng pinto, boooom! May pasok pala. Hindi pa naman ako nagdala ng bag kasi akala ko nga wala, ang dala ko lang ay yung sarili ko and then nung pagpasok ko sa pinto, si crush agad ang nakita ko tsaka yung vacant seat na katabi niya.

E ayun pala, yung katabi nung vacant seat na nasa tabi ni crush ay yung friend ko na ka-lab niya at ang good news? Sinave nung friend ko yung vacant seat na yun para sa akin. Dahil sa naghalong kaba at saya, ang ginawa ko, umupo muna ako sa iba. Hinayaan ko munang mag-cool down yung sarili ko. And then, nung medyo nakapagcool down na ako, ayun at gumora na ako sa tabi ni crush. Ayayayay! Ibang saya ang aking naramdaman. Biruin niyo yun, halos ilang buwan kong hinintay yun na mangyari.

And then yun! Magkatabi na kami, tahimik lang ako which is kabaliktaran talaga ng tunay kong pagkatao at si crush naman ay ayun… ang sarap ng tulog. Paiba-iba pa ng pwesto. Tutungo tapos uupo ng ayos tapos tutungo ulit. Ang BV lang kasi natutulog lang siya habang ako nanginginig na sa sobrang kilig. Haha! Tapos nung mga nasa bandang kalagitnaan na nung lecture, sabi nung friend ko…

Friend: Kath, ano? Pipicture-an ko na ba kayo?

Ako: Wag na! (which is something na pinagsisihan ko sa huli) Tulog naman siya e, wala din!

Friend: Okay. Ikaw din!

Tapos yun, natapos na yung lecture at nagising na siya. Pero feeling ko, hindi talaga siya tulog kasi habang nakayuko siya, nagalaw yung mga daliri niya tapos paiba-iba nga ng pwesto tsaka kasi wala siyang kausap kaya siguro, nagtulog-tulugan nalang siya. Haha! Tapos ayun, sabay kaming tumayo tapos medyo sabay din kaming lumabas ng lecture hall.

Nung evaluation na namin para dun sa lecturer namin sa CMSC2 (See? Nung evaluation na kami nagkaroon ng moments, which means na patapos na talaga yung sem nung narealize ko na crush ko pala talaga siya), nauna kami nung friend ko na pumasok  and naisipan namin na dun umupo sa row kung saan sila palaging nakaupo nung mga friends niya.

So, ayun, nagstart na yung evaluation pero wala pa din sila. Nalulungkot na ako kasi baka nalaman nila na evaluation lang kaya baka hindi na sila pumasok pero nung nasa letter D na kaming part ng evaluation, ayun! Bigla na silang dumating nung mga friends niya tapos ayun, kumuha ng evaluation sheet tas naghahanap na sila ng upuan. Ang fail lang kasi sobra yung expectation namin nung friend ko na dun sila uupo sa tabi namin pero ang nangyari is… yung dalawa niyang friend, dun umupo sa harap na row namin pero si crush ay dun pumunta sa row namin, dun niya pa balak umupo sa upuan na tabi nung vacant seat na katabi ko, meaning, yung friend ko-tapos-ako-tapos-vacant seat-tapos-si crush na kaso epal yung mga friends niya at sinabing, “Dito nalang tayo umupo.” Syempre, dalawa sila at isa lang si crush so dun siya umupo sa tabi ng friends niya, sa harap na row namin. Edi bonggang nalungkot naman ako.

Ako: *insert name ni friend here*! Ang epal talaga nung mga kaibigan niya!

Friend: Oo nga e! Makakapatay tayo niyan e!

So, tumahimik nalang kami at tinapos yung evaluation. And nung natapos na din sila crush dun sa evaluation, bigla silang nagsitayuan at lumipat dun sa row namin. So, sa sobrang saya ko, hiniwakan ko nalang si friend sa kamay nang mahigpit kasi hindi naman ako pwedeng sumigaw ng malakas pero napasigaw din ata ako nun, medyo mahina lang. Tas biglang sabi ni friend, “Ay! Hindi pala! Buhay na ulit sila.” Ayun! At nagtawanan nalang kami kaso nakakainis kasi nahiya pa siyang tumabi talaga sa akin, nag-iwan pa ng isang vacant seat sa gitna namin. Hahaha, joke!

Edi yun, tapos na yung buong klase sa evaluation, hinihintay nalang namin yung lecturer namin pero ayun, hindi siya dumating! So, yung iba naming classmates ay nag-aalisan na. And then, yung mga friends ko, inaaya na akong umalis dahil may klase pa kami after pero ang sabi ko lang ay, “Mamaya na! Lulubusin ko muna ‘to!” E sakto naman, knowing na atat din umalis sila crush, nagulat ako kasi hindi pa sila umaalis pero nung medyo malapit na mag-time, kinulit na si crush nung friend niya na umalis na sila pero si crush parang ayaw niya pa umalis pero wala na siyang nagawa kasi kinukulit na siya. So, ayun at tumayo na sila. Syempre, nalungkot naman ako, ang nagawa ko nalang ay sundan siya ng tingin hanggang sa makalabas siya ng pinto and then, guess what? Paglabas niya ng pinto, syempre nakabukas lang yung pinto kasi nalabas din yung iba kong classmate, so hangga’t abot pa siya ng aking paningin, nakatingin lang ako sa kanya. So, ayun, pagkalabas niya, bigla siyang sumilip ulit at anong nangyari? Our eyes met! At boooooom! Nung nagkatinginan na kami ng mga 5 seconds, umalis na talaga siya.

 Bakeeeet?!