Mar 1, 2022
Loading...
seen from Netherlands
seen from China
seen from France
seen from Malaysia
seen from China
seen from China
seen from Brazil
seen from Japan
seen from United Kingdom
seen from China
seen from China
seen from Malaysia
seen from United States
seen from China
seen from South Korea
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from China
seen from China
seen from Italy
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Lindsey (26) heeft last van clusterhoofdpijn en de pijn is zo ondraaglijk dat het haar gezin en leven totaal heeft ontwricht.
Happy World Woman’s Day 🌸🌺🎉
Blog 5
Zoals in mijn laatste blog gezegd zou ik naar een bijeenkomst over clusterhoofdpijn gaan. Helaas is dat niet helemaal gelukt. Ik heb me in het afgelopen jaar weinig dagen goed gevoeld. Er zijn vermoed ik vrijwel geen dagen geweest dat ik helemaal geen pijn had. Altijd wel hoofdpijn, nekpijn, kiespijn, buikpijn etc. Denk jij maar eens aan die momenten dat je met de ergste kater van je leven moest werken/naar de verjaardag van je moeder moest/ dat je hebt overgegeven tijdens een college etc. Zulke momenten heb ik dus heel erg vaak gehad. Jammergenoeg niet omdat ik de avond daarvoor was gaan stappen (die ook wel hoor gelukkig). Ik werkte bij een uitzendbureau en ik was al een jaar lang zo goed als aanvalsvrij. Ik gebruikte lithium en dat verloor op een gegeven moment zijn werking. Een mega teleurstelling natuurlijk. Op mijn werk had ik een hele grote bewijsdrang en ik wilde helemaal niet toegeven aan die teleurstelling of aan de hoofdpijn dus spoot ik mezelf vol met medicijnen. Dat waren Sumatriptaninjecties. Met die injecties voel ik me meestal binnen 5 tot 20 min weer beter. Deze injecties zelf hebben wel bijwerkingen. Ik voel me op het moment van injecteren alsof je in een soort zombieapocalypse zit en je gaat veranderen in een zombie. tegelijkertijd voel je een soort druk op je lichaam alsof je iets te lang in een kermisattractie zit die ronddraait. Maar ik ben er ook wel weer aan gewend geraakt. Ik liep mezelf totaal voorbij. Op mijn werk was ieder aanspreekpunt op vakantie en ik was net overgeplaatst naar een nieuwe locatie. En voordat mijn werkdag begon had ik al 3 injecties genomen om maar te kunnen functioneren. Toen beperkten de aanvallen zich vaak tot snachts of in de ochtenden. Op mijn nieuwe werkplek werken de voorspellingen ineens aangepast en was het alle hens aan dek. Ik moest personeel gaan aannemen voor functies waarvan ik de inhoud nog niet eens kon uitleggen en tegelijkertijd iemand inwerken. Zo druk dat ik vergat om te eten op het werk. Met een uitgeput lichaam stapte ik vol adrenaline in de auto naar huis. Ik voelde me niet zo lekker dus stopte ik op het industrieterrein bij de gamma om even een snickers te kopen. Deze heb ik opgegeten en ik reed verder. Toch ging het compleet mis. Het werd zwart voor m’n ogen terwijl ik op de snelweg reed en ik voelde dat ik gevaarlijk was voor andere weggebruikers. Ik ben snel van de snelweg afgegaan en heb papa en mama gebeld. Zij hebben mij opgehaald en ik heb in de tussentijd op de carpoolplaats waar ik stond te wachten geslapen totdat zij er waren. Zo uitgeput was ik. Sinds die bewuste middag op de snelweg raak ik steeds vaker in paniek. Wat als ik niet weg kan, zoals toen op de snelweg, wat als ik me weer niet lekker ga voelen. etc. Ik las dat de bijeenkomst voor hoofdpijnpatienten in een auditorium was, een halfronde zaal, waar je niet makkelijk weg kan......
Blog 4
Inmiddels ben ik alweer wat weken verder. De prednisonkuur had eigenlijk op wat slapeloze nachten na geen negatieve bijwerkingen en 1 hele positieve bijwerking. Ik lustte ineens bijna alles. Had overal zin in en heb weer zooo lekker gegeten afgelopen weken. Ik heb afgebouwd naar 10mg per dag die ik elke dag rond 5.30 inneem en daarmee gaat het goed. Heb wat aanvallen op de achtergrond gevoeld en 1 echte aanval gehad gister. Ik voel echt dat mijn lichaam op adem is gekomen. Ik kan er weer tegenaan! Die aanvallen die nog doorkomen kan ik hebben. Zeker als het er maar een paar blijven. Nu nog 5 dagen 10mg dan afbouwen naar 7,5 dan naar 5 en heeeeel hard hopen dat ‘t goed blijft gaan. Dan zou ik dit zomaar eens een paar jaar vol kunnen houden. Dat biedt perspectief. Vanavond ga ik naar een bijeenkomst waar nieuwe technieken die in ontwikkeling zijn worden toegelicht en waar wat meer wordt verteld over hoe met een chronische aandoening om te gaan.
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Het voorwoord verwoord.
Toen ik dit blog startte een jaar geleden of meer had ik een ander beeld dan nu. Ik wilde vooral trappen tegen een naar mijn bevinding niet functionerend systeem vol oordeel en angst. Inmiddels ruim een jaar vol pijn, ontdekking, liefde en angst verder ben ik milder geworden, maar dat wil gelukkig in dit geval niet zeggen minder scherp. Voortaan is het niet: ik, de hippie, die schopt. Het is de gevestigde orde, die het als zodanig ervaart. Ik laat enkel mijn dwangneurotische analyse er op los, zoals ik dat zonder enige intentie altijd doe. Omdat ik mijn ervaringen graag bij mijzelf hou, heb ik me lang stil gehouden. Ook wist ik de toon van stem niet goed te vinden, daar ik altijd bewust ben van de geboren opstandeling, die in mij huist en mijn eventuele geloofwaardigheid zou kunnen ondermijnen. Creativiteit uitten is leuk, maar zo leuk vind ik schrijven helemaal niet en de fysieke houding is al helemaal vervelend of je nu een pen of een toetsenbord gebruikt. Met het woord houding heb ik de brug gevonden naar mijn insteek van schrijven, zoals ik dat mijzelf zie doen. Houding is alles. Ik hou van zingeving en met mijn schrijven een zinvoller doel dienen dan louter kolder ende verderf. Zodoende ga ik een inkijk geven in het duistere leven van een op het eerste gezicht bloeiende mannelijke dertiger met een vrolijke lach, die van de ene op de andere dag gebukt gaat onder de gevolgen van Horton Neralgie, ook wel bekend als clusterhoofdpijn en zelfs suïcide-hoofdpijn als bijnaam draagt door het hoge aantal zelfmoorden onder de patiënten aan zowel de chronische- als episodische variant van deze nog vrij onbekende, maar allesverwoestende tot nu toe ongeneeslijke aandoening voor patiënt en directe omgeving.
Ik zal zoals ik dat live ook doe van de hak op de tak springen en schrijven vanuit mijn gevoel. Mijn intentie is de aandoening uit de schaduw te halen en de patiënten, die de fatalistische visie van de medische wetenschap hebben geadopteerd tonen dat met zelfreflectie, discipline, liefde en alternatieve benadering er wel degelijk hoop is. Hoe idioot het ook moge klinken voor arts en zeker patiënt en hoezeer het de ernst van de kwaal ook omlaag haalt: het draait om een balans. Chemisch, mechanisch en zeker ook psychisch.
Lees met mij mee voor mijn bevindingen, inzichten en oprechte oproepen met me mee te doen onder begeleiding van je eigen medische adviseurs.
Dank voor de getoonde interesse en graag tot letters.
Killer-Hippie Michiel
Menzis 'meet met twee maten'
BINNENLAND Zorgverzekeraar Menzis ligt onder vuur. De zus van de 25-jarige Andrea Trichopoulos zette zondag een filmpje op internet waarin de vrouw zich met stuiptrekkingen en veel gesteun door een aanval worstelt.
Drie keer per nacht heeft Trichopoulos aanvallen van cluster- of 'zelfmoordhoofdpijn'. Een behandeling in België kost 30.000 euro. Artsen brengen tijdens een operatie een neurostimulator in het ruggenmerg in.
Menzis wilde het 'experiment' niet vergoeden, waarop familie van Trichopoulos een online campagne opzette om geld in te zamelen. Met een stroom aan negatieve publiciteit voor Menzis als gevolg.