#cigaredredhme

Albania Earthquake (6.4 magnitude)

Bota është shumë e madhe dhe besoja që sdo të shihja kurrë më,

E kur një ditë kjo ndodhi, me kureshtje më pyetën:

- E njeh ti atë?

Qindra kujtime u rikthyen në mendjen time, u ndeza i tëri flakë,

Mendoja që kisha mundur të të harroja por jo, do digjem më gjatë.

...

Fillova të dridhesha dhe më beso, mu rrënqeth krejt mishi,

Për një çast përfytyrova sikur s'është askush përreth, vetëm ne të dy ishim.

Malli për ty nuk duroj dot më dhe direkt shpërtheu,

Më dha një buzëqeshje të lehtë që thellë në shpirt e ndjeu.

...

Teksa prisnin përgjigjen, goja ime nuk nxirrte dot asnjë fjalë,

Kur papritmas gjysma e buzës më tradhëtoj:

- E kam parë, rrallë, shumë rrallë.

Në fakt kjo ishte gënjeshtra më e madhe që nxorri ky shpirt,

Sytë e mi të kanë pikturuar në çdo fytyrë dhe të shoh qindra herë në ditë..!!

Sa herë shkelja me dy këmbë aty ku kishim shkelur me katër, të kapur përdore, kërkoja për të. Kërkoja pas xhamit të çdo autobusi në stacion, kërkoja në çdo dritare nëpër rrugica.

Por rastësia është mbret i botës. Atëherë kur ti nga lodhja, ecën pa kërkuar gjë, thjesht për një moment ke ndaluar së kërkuari, atëherë shfaqen syt që aq shumë po i kërkoje. Dhe aty ndalon, sekondat ulin ritmin. Ti përpëlit sytë, dhe papritur kupton se po buzëqeshnit tek ecnit në drejtim të njëri tjetrit.

Po sa momente të kalojnë në filmin e mendjes, kur ti në një trotuar në rrugicat e qytetit, po përqafon dashurinë e largët. Dhe ja ku je sërish tek vendi i quajtur parajsa në tokë, aty ku kishe muaj pa shkelur, dhe pikërisht tani, gjithësia të ka vënë në krahët e tij sërish. Sa shumë na kishte marre malli...sa shumë! Injoruam prezencën e shokëve tanë dhe u përqafuam përmallueshëm.

Kishte veshur të njëjtën bluzë që kishte herën e fundit. Më puthi me po të njëjtën ëmbëlsi, dhe më shikonte me të njëjtin shkëlqim sysh. Ata sy të jeshiltë ku humbja gjithmonë, dhe ku humba sërish.

Sa i gjatë u duk ai moment kur realisht ishin vetëm 2 minuta. Sa shumë më lutej zemra ta zgjasja atë çast, dhe sa i mpirë ishte truri im për të folur edhe 2 sekonda më shumë.

-Shihemi vërdallë! -më tha.

-Shihemi! - i thashë.

Dhe su pamë më...

U enda ndër vite,

Herë duke vrapuar,

E herë duke ecur zvarrë,

U ankuan dhe më porositën,

Mos rri,

-Dashuro, o i marrë..!

...

Dashurova me vite,

Si i droguar,

Shpesh i lumtur,

Më shpesh duke qarë,

Erdhën, më bën vëretje,

-Pse dashurove, o i marrë?

...

I marrë ndër vite,

Me vite plotësisht i marrë,

-Dashuri,

Sa shumë më rrite,

Aq dhe më ke vrarë...!