#cheldren

Help a family🙏 survive a genocide Please🙏 share my story with you 🤝

🚨🚨Help us survive the starvation in Gaza 🚨🚨 I know you’ve seen countless campaigns and may feel overwhelmed or even fed up with sharing them, and I understand that I’m launching this campaign late. But despite everything, I still hold onto the hope that you might be able to support my family 😥🙏My name is Tamer Foad, and I’m a father of three little ones, struggling to survive in the aftermath of the devastating war in Gaza. My family and I have lost everything, and we’re now fighting against starvation. I never thought I’d be in a position where I’d have to ask for help like this, but I have no other choice—my children’s lives are at stake.I’ve written a detailed account of our situation in a GoFundMe campaign, where I’m pleading for support to provide food, water, and basic necessities for my family. I’m humbly asking you to take a moment to read our story and, if you can, to share it with others. Your voice can help amplify our cry for help and potentially save my children’s lives.Every share, every donation, no matter how small, makes a difference. Please, help us survive these dark days.Thank you for your compassion and kindness.

— Tamer Foad

In an attempt to understand the nuances of writing style between humans and large linguistic models, on which generative AI technologies and tools are based, a team of researchers at Carnegie Mellon University conducted a recent study to assess the ability of these models to simulate human writing styles in different contexts.

Alex Reinhart, lead author of the study and associate professor in the Department of Statistics and Data Science at Carnegie Mellon University, said: “We humans have a unique ability to adapt our writing and speaking style to our surrounding contexts and situations, as we move seamlessly between formality and simplicity, and we are good at using a variety of methods to suit each situation.https://www.direvolution.com/2025/03/large-linguistic-models-does-it-imitate.html

Salamaton po sa pagsungko digdi samuya sa Albay.

Alas dose y singko ng hating gabi, lingid sa aming kaalaman ang iyong pagbisita para sa isang panayam. Isang kakampink ang nagpaabot ng mensahe ukol sa programang “Chikahan with Chel”na agad naman naming tinugon. Sa kabila ng maikling oras ay nagawan naming maisingit ito sa aming schedule. Bakas ang tuwa sa pag-aasam na ikaw ay makadaupang palad. Maliban sa pag-aantay ay nagawa ko ring kumbidahin ang iba kong kaibigan.

Kinaumagahan, matiyaga kong tinitingnan ang mga updates sa social media ukol sa nasabing pagtitipon. Sabik sa nalalapit na pagdalo. Habang naghihintay sa natatanging kaganapan, napaisip ako at napasabing sana ay maihayag ko ang mga karanasan ko bilang isang extension worker ng sektor ng agrilkultura. Inaasam ko sanang makaulayaw ko kayo kahit panandalian sa bahaging ng inyong panayam.

Sa pagbungad ng programa, napatayo ako, kasabay ng masigabong palakpak at marahang sinusundan ang inyong paglakad patungong entablado. Matiyaga kong pinakinggan ang inyong turan. Sa bawat kausap ng iba’t ibang sector ay nakita ko ang kahalagahan nito kasabay ang kilig sa aking puso. Ngunit ang pumukaw ng aking atensiyon ay nang banggitin niyo ang National Food Security Law. Isang batas na naglalayong paigtingin ang kahalagahan ng agrikultura at pangingisda ng ating bansa.

Nagalak ako sa aking mga narinig, subalit bigo akong makaulayaw kayo sa kadahilanang kapos na sa oras. Kinalma ko ang aking sarili, pinagkasya kong makonteto sa selfie picture at autograph niyo. Pero, ang nagniningas na pagnanais na maipaabot ang aking hinanaing ay mas lalong lumagablab. Kung kaya, minarapat ko na lamang na idaan sa isang liham.

Bilang isang isang isko ng bayan,nanumpa akong tutulong ako sa paglinang ng kaalaman at pagtataguyod para sa kapakanan ng bawat Pilipino. Sa kasalukuyan, dalawang taon na akong naninilbihan bilang kawani ng gobyerno.Naranasan kong makipag-usap sa mga magsasaka tuwing ako ay nagsasagawa ng field work. Isa sa mga hinahawakan kong trabaho ay ang pagsasawalang-bisa ng mga dating utang ng mga magsasaka sa patubig.

Halos nasuyod ko ang buong barangay na nasasakop ng National irrigation System sa ikatlong distrito ng Albay. Hinikayat ko silang makapag-apply ng condonation sa bisa ng RA 10969 o “Free Irrigation Service Act” na may layuning burahin ang anumang kautangan ng magsasakang may lupaing walong ektarya pababa. May mga balakid akong kinaharap, magmula sa pagkumbinse hanggang sa pag-apply nila. Isa na dito, ang kawalan ng kompletong dokumento na kinakailangan para maapruhan ang kanilang aplikasiyon.

Maliban doon, kinakailangan manotaryohan ang kanilang aplikasyon at ang iba sa kanila ay walng sapat na pera para sa pagpanotaryo at paglakad ng ibang mga papeles gawa ng pandemya. Sa aking ginawang pakikipag-ugnayan sa Public Attorney’s Office, pinahihintulotan ang mga magsasaka magpanotaryo subalit kailangan personal na magpapanotaryo ang magsasaka. Ngunit sa aking pasubali, ito ay isang malaking hakbang sa bahagi ng ating magsasaka. Hangad ko po ang inyong payo.

Bilang karagdagan, minsan din nila sakin na idinaing ang mga suliranin sa pagsasaka lalo na sa pagtatanim ng palay. Tulad ng mataas na presyo ng abono at kung minsan pa nga ay nagkakaubusan. Dahil sa mahal na pangangapital at mababang bilihan ng palay ay nauuwi sa pangungutang ang mga susunod nilang pagtatanim.

Sa aking pagdalo sa kanilang mga pulong, mataas na bahagdan ng mga magsasaka ay matatanda na at ang ilan sa kanila ay may sakit. Bilang isang Agricultural & Biosystems Engineer ay nakakalungkot na para bang mababa ang bilang ng nagmamahal para sa kapakanan ng sektor ng pagsasaka.

Hangad ko po na mabasa niyo ito.

Salamaton asin Padayon

Lubos na gumagalang,

ANDREW B. CABILES

Kakampink, Chel,

Para sa Bayan

Para sa Kinabukasan