#chapulcu

Yenə Zeki Demirkubuz, yene Dostoyevski. Bu dəfə "bekleme odası"nda.

Filmin rejissoru olan Demirkubuz həm də baş rol oyunçusudur.

Demirkubuz bu filmdə, heç vaxt tək qalmağı bacarmayan, tənha və özü dair heç kimi sevə bilməyən, Ahmet obrazını canlandırırıb.

"Başkalarıyla mutlu olan kadınlar bana kendimi hep kötü hissettirmişdir."

Ahmetin "bekleme odası" adlandırdığı dünyası yalan və xəyanət üzərində qurulub.

Filmdə, Ahmetin itmiş pişiyini "sevdiyi" qadınlar tərəfində gəri çağırma səhnəsi xəyanəti bütün çılpaqlıqı ilə göstərən, mənim də ən çox marağımı çəkən bir nəçə saniyəlik epizodlardan biridi.

Var olmayan bir şeyi və ya heç vaxt gəlməyəcək birini şeyi gözləmək insanın özü üçün edə biləcəyi ən böyük xəyanətdir.

Yaşam, ölümün Bekleme Odasıdırsa, sevgi də xəyanətin Bekleme Odasıdır yaqinki.

Bekleme odasında isə her zaman gözləyən Ahmet olacaq.

I don't know what has happened to me, every song that plays on my ipod sounds like a revolutionary hymn.

This morning for some reason the Yonca Evcimik Song Abone got stuck in my head while driving to work. Except, instead of the usual chorus, my head kept going:

Çapulcuyum, çapulcu,

Erdoğanın elayhine,

Gazlı polis saldırısı,

Aman hadi hayırlısı....