#chalaire

Marahan kang isasayaw, sa saliw ng tugtugan. Gabi gabi, sa ilalim ng buwan, Ika'y aalayan ng kundiman.

Tinig mo'y musika sa aking tenga. Sa imahe mo'y ako'y narahuyo. Amoy mong pinakalalasap kong halimuyak. At ngalan mo'y pinaka magandang salita.

Ikaw ang paraluman na nais kong hagkan. Gabi gabi, sa iyong bisig ako'y mananahan Kung may ibang tawag sa salitang tahanan, Ito'y iyong pangalan.

Tagaktak na ang pawis ko, nanunuyot na rin ang aking lalamunan nang nang marating ko ang kanto ng Blumentritt.

Nakakapagod.

Ilang araw na akong nagtatanong-tanong rito sa Tondo, Manila. Ipinagtatanong tanong kung kilala ba nila ang batang nawawala sa litratong tangan-tangan ko.

“Isang limang piso nga po nito, manang.” Bungad ko sa matandang babae na nagbebenta ng palamig, sabay abot ng bente pesos na papel.

Nang iabot niya sa akin ang supot ng palamig ay agad ko itong sinunggaban. Tila ba hindi napapatid ang uhaw ko kahit nakakalahati ko na ang inumin.

“Sino iyang hawak mo? Anak mo ba?” Tanong ng matanda sa akin na siyang ikinalingon ko. Tinutukoy niya ang batang babae sa picture frame na hawak ko.

Umiling ako. Sa totoo lang ay hindi ko kilala ang batang ito, pinahahanap lang sa akin ni mama. Si Riyang.

Inabot sa akin ni manang ang kinse pesos na sukli.

Riyang daw ang pangalan ng bata sabi ni mama. Pero wala akong ideya kung sino ba ang batang hinahanap ko. Naalala ko tuloy kung paano ako pagalitan ni mama nakaraang buwan.

“Ang laki-laki mo na Reya! Bakit ba ganiyan kang bata ka? Para kang tumatanda nang paurong!” Naghihisterikal na naman si mama.

“Nasaan na ba ang Riyang na inalagaan ko? Nasaan na ba yung Riyang na anak ko?” Sumalampak siya sa sahig, humahagulgol na dinig hanggang kapitbahay.

Nakatayo lang ako roon, pinapanood siyang umiyak. Walang luha sa mga mata ko, pero ramdam ko ang sakit at sikip sa dibdib.

Dinampot niya ang litrato ng batang babae, payat ito, maganda ang ngiti, maiksi ang buhok at may bangs. Nakasuot din ang bata ng spaghetti strap na damit.

“Riyang anak, ano ba ang pagkukulang ko sa iyo?” Hinaplos niya ang litrato ng bata at tumingin sa akin nang may naghihinagpis na mata.

Nasaan na ba kasi si Riyang?

#

𝙼𝚒𝚗𝚍 𝚒𝚗 𝚌𝚑𝚊𝚘𝚜, 𝚢𝚎𝚊𝚛𝚗𝚒𝚗𝚐 𝚏𝚘𝚛 𝚙𝚎𝚊𝚌𝚎𝚏𝚞𝚕𝚗𝚎𝚜𝚜.

𝙰 𝚌𝚢𝚌𝚕𝚎 𝚘𝚏 𝚎𝚗𝚍𝚕𝚎𝚜𝚜 𝚝𝚘𝚛𝚖𝚎𝚗𝚝,

𝙸𝚜 𝚠𝚑𝚎𝚛𝚎 𝚠𝚘𝚞𝚗𝚍𝚜 𝚍𝚘 𝚋𝚕𝚎𝚎𝚍.

Ink-drowned soul in somber sleep.

World of words where shadows creep;

Lost in the pages I've composed to keep.

#

–Chal