#carlblechen

The Interior of the Palm House on the Pfaueninsel Near Potsdam, Carl Blechen, 1834, Art Institute of Chicago: European Painting and Sculpture

Carl Blechen is regarded as a pivotal figure in nineteenth-century German painting; his short career marks the transition from Romanticism to a more realistic view of nature. Although he is best known for scenes in which a carefully observed Italian landscape served as the backdrop for mysterious or nostalgic figures, The Palm House represents an important detour in his work. In 1832 Blechen was commissioned by Friedrich Wilhelm III of Prussia (r. 1797–1840) to paint two views of an exotic pleasure building recently constructed near Potsdam. The architect Karl Friedrich Schinkel designed the Palm House for the king’s collection of palms. It was situated on the Pfaueninsel, or Peacock Island, a favorite royal retreat dotted with whimsical buildings such as a tiny castle and a Gothic dairy. Blechen’s painting is both a record of the building, with its lush palms and fragments of an Indian temple, and an evocation of a fantasy world peopled by beautiful women purposefully playing to the viewer’s imagination. After completing two exquisite, small paintings for the king, Blechen made this grand version for public viewing. The Palm House was one of the artist’s most ambitious statements, for he soon succumbed to melancholy and madness. Through prior acquisitions of the George F. Harding Collection; L.L. and A.S. Coburn and Alexander A. McKay endowments; through prior gift of William Wood Prince; through prior acquisitions of the Charles H. and Mary F.S. Worcester Endowment Size: 135 × 126 cm (52 1/2 × 50 in.) Medium: Oil on canvas

The Interior of the Palm House on the Pfaueninsel Near Potsdam, Carl Blechen, 1834, Art Institute of Chicago: European Painting and Sculpture

Carl Blechen is regarded as a pivotal figure in nineteenth-century German painting; his short career marks the transition from Romanticism to a more realistic view of nature. Although he is best known for scenes in which a carefully observed Italian landscape served as the backdrop for mysterious or nostalgic figures, The Palm House represents an important detour in his work. In 1832 Blechen was commissioned by Friedrich Wilhelm III of Prussia (r. 1797–1840) to paint two views of an exotic pleasure building recently constructed near Potsdam. The architect Karl Friedrich Schinkel designed the Palm House for the king’s collection of palms. It was situated on the Pfaueninsel, or Peacock Island, a favorite royal retreat dotted with whimsical buildings such as a tiny castle and a Gothic dairy. Blechen’s painting is both a record of the building, with its lush palms and fragments of an Indian temple, and an evocation of a fantasy world peopled by beautiful women purposefully playing to the viewer’s imagination. After completing two exquisite, small paintings for the king, Blechen made this grand version for public viewing. The Palm House was one of the artist’s most ambitious statements, for he soon succumbed to melancholy and madness. Through prior acquisitions of the George F. Harding Collection; L.L. and A.S. Coburn and Alexander A. McKay endowments; through prior gift of William Wood Prince; through prior acquisitions of the Charles H. and Mary F.S. Worcester Endowment Size: 135 × 126 cm (52 1/2 × 50 in.) Medium: Oil on canvas

The Interior of the Palm House on the Pfaueninsel Near Potsdam, Carl Blechen, 1834, Art Institute of Chicago: European Painting and Sculpture

Carl Blechen is regarded as a pivotal figure in nineteenth-century German painting; his short career marks the transition from Romanticism to a more realistic view of nature. Although he is best known for scenes in which a carefully observed Italian landscape served as the backdrop for mysterious or nostalgic figures, The Palm House represents an important detour in his work. In 1832 Blechen was commissioned by Friedrich Wilhelm III of Prussia (r. 1797–1840) to paint two views of an exotic pleasure building recently constructed near Potsdam. The architect Karl Friedrich Schinkel designed the Palm House for the king’s collection of palms. It was situated on the Pfaueninsel, or Peacock Island, a favorite royal retreat dotted with whimsical buildings such as a tiny castle and a Gothic dairy. Blechen’s painting is both a record of the building, with its lush palms and fragments of an Indian temple, and an evocation of a fantasy world peopled by beautiful women purposefully playing to the viewer’s imagination. After completing two exquisite, small paintings for the king, Blechen made this grand version for public viewing. The Palm House was one of the artist’s most ambitious statements, for he soon succumbed to melancholy and madness. Through prior acquisitions of the George F. Harding Collection; L.L. and A.S. Coburn and Alexander A. McKay endowments; through prior gift of William Wood Prince; through prior acquisitions of the Charles H. and Mary F.S. Worcester Endowment Size: 135 × 126 cm (52 1/2 × 50 in.) Medium: Oil on canvas

The Interior of the Palm House on the Pfaueninsel Near Potsdam, Carl Blechen, 1834, Art Institute of Chicago: European Painting and Sculpture

Carl Blechen is regarded as a pivotal figure in nineteenth-century German painting; his short career marks the transition from Romanticism to a more realistic view of nature. Although he is best known for scenes in which a carefully observed Italian landscape served as the backdrop for mysterious or nostalgic figures, The Palm House represents an important detour in his work. In 1832 Blechen was commissioned by Friedrich Wilhelm III of Prussia (r. 1797–1840) to paint two views of an exotic pleasure building recently constructed near Potsdam. The architect Karl Friedrich Schinkel designed the Palm House for the king’s collection of palms. It was situated on the Pfaueninsel, or Peacock Island, a favorite royal retreat dotted with whimsical buildings such as a tiny castle and a Gothic dairy. Blechen’s painting is both a record of the building, with its lush palms and fragments of an Indian temple, and an evocation of a fantasy world peopled by beautiful women purposefully playing to the viewer’s imagination. After completing two exquisite, small paintings for the king, Blechen made this grand version for public viewing. The Palm House was one of the artist’s most ambitious statements, for he soon succumbed to melancholy and madness. Through prior acquisitions of the George F. Harding Collection; L.L. and A.S. Coburn and Alexander A. McKay endowments; through prior gift of William Wood Prince; through prior acquisitions of the Charles H. and Mary F.S. Worcester Endowment Size: 135 × 126 cm (52 1/2 × 50 in.) Medium: Oil on canvas

227. rocznica urodzin Carla Blechena — mistrza romantycznego pejzażu i wizjonera industrializacji

Romantyczna dusza z serca Brandenburgii

Dokładnie 227 lat temu, 29 lipca 1798 roku, w niemieckim Cottbus urodził się Carl Eduard Ferdinand Blechen – artysta, którego nazwisko zostało wpisane złotymi zgłoskami w dzieje romantycznego malarstwa pejzażowego. Choć jego życie było krótkie i naznaczone tragedią, jego twórczość pozostaje świadectwem niezwykłej wrażliwości na piękno przyrody i przemianę epoki w dobie industrializacji. Dziś, w rocznicę jego urodzin, przypominamy sylwetkę tego niedocenionego geniusza niemieckiego malarstwa.

Od bankiera do artysty – narodziny powołania

Blechen urodził się w rodzinie o skromnych możliwościach finansowych. Jego ojciec był urzędnikiem podatkowym, a matka pochodziła z ludu Serbołużyczan. Choć uczęszczał do prestiżowego cottbuskiego liceum przy kościele św. Mikołaja, jego przyszłość nie zapowiadała się artystycznie. Po maturze został zmuszony do podjęcia pracy w bankowości, zawodu dalekiego od jego wewnętrznych pasji. Przełom nadszedł dopiero po 1822 roku, kiedy postanowił porzucić stabilne zatrudnienie i rozpocząć naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.

Malarz scen teatru… i teatru natury

Początkowo Blechen zdobywał doświadczenie jako dekorator królewskiego teatru w Berlinie. Pracując przy scenografiach, rozwijał swoje zmysły kompozycyjne i uczył się operowania światłem. W 1827 roku został jednak zwolniony w wyniku konfliktu z popularną śpiewaczką Henriettą Sontag, co zmusiło go do samodzielnej drogi artystycznej. Pierwsze podróże – do Bałtyku i Włoch – otworzyły przed nim zupełnie nowe światy. Włochy zafascynowały go szczególnie – krajobrazy pełne światła, ruin i bujnej roślinności zmieniły jego sposób patrzenia na naturę. Setki szkiców stworzonych podczas podróży zostały później przełożone na płótna w jego berlińskiej pracowni.

Wizjoner industrializacji i pejzażysta z duszą filozofa

Mimo że uważany jest za jednego z najwybitniejszych niemieckich przedstawicieli romantyzmu krajobrazowego, Blechen wyróżniał się na tle swych rówieśników otwartością na zmieniającą się rzeczywistość. Jako jeden z pierwszych europejskich malarzy włączył do swoich prac motywy industrialne – fabryki, mosty, maszyny. Jednak nie postrzegał ich jedynie jako zagrożenia dla natury, ale raczej jako nowe elementy pejzażu, które same w sobie niosą estetykę i symbolikę przemian cywilizacyjnych. W jego obrazach można dostrzec zderzenie romantycznego ideału harmonii z nieuniknionym marszem technicznego postępu.

Profesor, który malował jak poeta

W 1831 roku, dzięki rekomendacji słynnego architekta Karla Friedricha Schinkla, Blechen został mianowany profesorem pejzażu w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Choć jego specjalnością były krajobrazy, zaskakująco jedno z jego najbardziej znanych dzieł – "Wnętrze palmiarni na Wyspie Pawiej pod Poczdamem" – przedstawia wnętrze, a nie zewnętrzny świat. To dzieło najlepiej obrazuje ekspresyjność jego stylu – grę światła, kontrast barw, nastrojowość – które uczyniły jego prace niezwykle pożądanymi wśród kolekcjonerów.

Tragiczny koniec i dziedzictwo

Pod koniec życia Blechen zmagał się z postępującą chorobą psychiczną, najprawdopodobniej ciężką depresją. Już w 1835 roku pojawiły się pierwsze oznaki zaburzeń, a rok później musiał udać się na przymusowy urlop z Akademii. W 1837 roku został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Ostatnią artystyczną podróż odbył do Drezna, gdzie powstały jego ostatnie szkice. Zmarł 23 lipca 1840 roku w Berlinie, w stanie całkowitego rozstroju psychicznego. Miejsce jego pochówku na cmentarzu Świętej Trójcy zostało zapomniane, ale symboliczna tablica upamiętnia jego istnienie.

Powojenna sprawiedliwość – przypadki restytucji

Twórczość Carla Blechena przeszła burzliwe losy także w XX wieku. Jako malarz ceniony kolekcjonerów żydowskich, jego obrazy stały się przedmiotem grabieży sztuki przez nazistów. Po wojnie wiele z nich trafiło do zbiorów publicznych – nie zawsze zgodnie z prawem. Dopiero w XXI wieku rozpoczęto proces ich restytucji. W 2005 roku niemiecki rząd zwrócił trzy dzieła potomkom rodziny Freund. Później zidentyfikowano jego obrazy w katalogach Sotheby's i instytucjach publicznych – często podejmując decyzje o ich zwrocie, między innymi na rzecz rodzin Sommerguth, Liebermann czy Mosse. Nie wszystkie próby zakończyły się sukcesem – w 2016 roku władze Austrii odmówiły zwrotu trzech dzieł z Albertiny, powołując się na niejednoznaczne okoliczności nabycia dzieł od kolekcjonera Juliusa Freunda.

Mistrz rozpięty między światłem a cieniem