Nov 9, 2015
Ve Bam!
Yillarca insanlarin sarkicilara ya da muzisyenlere nasil bu denli hayranlik besleyebildiklerini dusundum ve algilama zorlugu yasadim.
Ve dun gece.
Tamamen siradan bir geceyken.
Bam!
Asik oldum.
Cag Ercag, cello calmaya basladi...
Benim tum hucrelerim, tum sinir ve kas sistemim, tum dokularim, ruhum, aklim, fikrim, tum benligim sonsuz bir aidiyet ve baglilik duydu gormedigim bu adama.
Ve simdi artik, biliyorum.
Aklimdan bir saniye cikmadi.
Ne gece uykusu, ne sabah mahmurlugu, ne is kosusturmasi...
Sabaha kadar calabilir.
Hayatimin sonuna kadar calabilir.
