#bornforyou

SAM

After ng concert, kami na ulit ni Kevin at mas sumikat pa ang SamVin. May mga teleserye, albums, at concerts na kami. Nag-concert na nga kami sa Philippine Arena, at sold out pa! Natutupad na talaga ang pangarap namin ni Tatay, at wala akong gustong makasama sa pagtupad ng pangarap na ‘yon, kundi si Kevin at si Kevin lang.

Six years na ang nakalipas. Masayang-masaya kami ni Kevin. Sixth anniversary pala namin ngayon, and we decided to celebrate our anniversary sa Japan.

Gabi na ngayon, and Kevin and I are walking in the Shibuya crossing when Kevin suddenly stopped.

“Sam,” he said.

I looked at him. Ano ‘to?

“Yeah?”

He walked closer to me and held my hand.

“Sam, there’s a reason kung bakit ko gusto mag-celebrate ng anniversary dito sa Japan. And there’s a reason why I brought you here sa Shibuya crossing. Sam, this is where it all started. Dito tayo nagka-banggaan. Dito tayo unang nagkita at dito ako na love at first sight sa ‘yo. Sam, this is a memorable place for me. For us. Hindi ko alam noon na ang taong nakalaan para sa ’kin at mamahalin ko habang buhay ay makikita ko dito.”

I looked at him as tears welled up my eyes.

“Sam, I love you. I am so in love with you. Before I met you, I never believed in love or destiny or fate. But when I met you, all of that changed. Lahat ng bagay na hindi ko pinaniniwalaan noon, naniniwala na ako ngayon. Sam, you’re the best thing that’s ever happened to me. Ikaw ang pag-ibig na hinintay ko at ngayong nandito ka na hindi na kita pakakawalan pa, Sam,” sabi niya and he got down on one knee.

A tear rolled down my cheek. Ito na. Ito na talaga.

“Sam, ikaw lang ang gusto kong makasama habang buhay. Samantha Reyes-Kazuko, will you marry me?” he said, as he took out a ring.

I looked at him intently. He stood up.

“Teka lang, Kev. Before I answer your question, may sasabihin din ako sa ‘yo. Kevin, noon, hindi ako naniwala na ikaw ang itinadhana para sa ‘kin. I needed more signs back then, kaya dine-deny ko ang nararamdaman ko para sa ‘yo. Pero as time went by, parami ng parami ang signs na itinadhana talaga tayo sa isa’t-isa. Kev, all my life hinintay ko kung sino ang itinadhana para sa ‘kin. Kung sino ang ka-red string ko. And now, I can truly say na ikaw ang itinadhana para sa ‘kin. Ikaw ang pag-ibig na hinintay ko at ikaw ang pag-ibig na binigay sa akin ng Maykapal. Kevin, mahal din kita. Mahal na mahal,” I said.

“Yes.”

Kevin hugged me. I can’t explain everything I’m feeling right now. Pero isa lang ang alam ko. Mahal na mahal namin ni Kevin ang isa’t-isa. He is mine and I am his, anything else is unthinkable.

SAM

After ng concert, kami na ulit ni Kevin at mas sumikat pa ang SamVin. May mga teleserye, albums, at concerts na kami. Nag-concert na nga kami sa Philippine Arena, at sold out pa! Natutupad na talaga ang pangarap namin ni Tatay, at wala akong gustong makasama sa pagtupad ng pangarap na ‘yon, kundi si Kevin at si Kevin lang.

Six years na ang nakalipas. Masayang-masaya kami ni Kevin. Sixth anniversary pala namin ngayon, and we decided to celebrate our anniversary sa Japan.

Gabi na ngayon, and Kevin and I are walking in the Shibuya crossing when Kevin suddenly stopped.

“Sam,” he said.

I looked at him. Ano ‘to?

“Yeah?”

He walked closer to me and held my hand.

“Sam, I’m gonna start by saying that you’re the best thing that’s ever happened to me. Ikaw ang pag-ibig na hinintay ko at ngayong nandito ka na hindi na kita pakakawalan pa, Sam,” sabi niya and he got down on one knee.

Tears welled up my eyes. “Kevin...”

He took out a ring.

“Samantha Reyes-Kazuko, will you do me the extraordinary honor of marrying me?”

Naiyak na ako. He’s finally proposing.

“Yes,” I said.