#bongabong

bongabong, oriental mindoro

View On WordPress

View On WordPress

noong mga nakaraan araw, nakasanayan ko nang bumyahe papuntang iba't-ibang bayan at barangay. isang araw, bigla ko napansin ang isang kubo malapit sa isang palayan. sa katunayan nga ay nasa gitna ito ng palayan. at sa tanawing 'yon, hindi ko maiwasan na makaramdam ng lungkot at panghihinayang. akala ko nakalimutan ko na s'ya. akala ko tapos na ang lahat. isang gintong alaala ang bumalik sa akin. nangingilid ang luha ko at sadyang hindi ko mapigilan na tuluyang mapaiyak. noon ko lang ulit inamin sa sarili ko na isa akong masamang tao. isang mandaraya at sinungaling, at dahil doon ay nawala ang lahat-lahat. nang dahil sa uhaw ko na mapansin ako ng ibang tao, napabayaan ko ang isang tao na nagbigay sa akin ng pag-asa na hindi sa lahat ng oras ay mag-isa ako. pinakawalan ko ang isang tao na nagpahalaga sa akin nung mga panahon na hindi ko inakala. naalala ko s'ya. ang huling lalakeng minahal ko nukod sa aking ama. isang Long Distance Relationship ang namagitan sa amin. nasa maynila s'ya noon at ako naman ay nadito sa mindoro. nagtatrabaho s'ya dun at ako naman ay nag-aaral dito sa mindoro. dalawang tao kami naging magkaibigan at ang tanging komunikasyon namin ay text at tawag lang. hanggang isang araw, bigla na lang s'ya nagtext sa akin. sabi n'ya ay uuwi daw s'ya sa mindoro. hindi ko naman maitago ang excitement na nararamdaman ko, pero ang totoong dahilan pala ay nasa ospital ang tatay n'ya at di nalayo ay namatay rin. labis n'yang ikinalungkot ang pagkamatay ng tatay n'ya at hindi ko alam ang gagawin ko. hindi ako makapunta sa kanila dahil hindi ko rin naman alam ang kanila. ang tangi ko na lang nagawa ay i-text s'ya at sabihin na "nandito ako kapag kailangan mo ng kausap". sa paglipas ng panahon ay unti- unti na rin s'yang nakamove-on sa pagkamatay ng tatay n'ya. bumalik na kami sa dating pagkakaibigan at halos gabi-gabi ay tumatawag s'ya sa akin, dun ko ako nagsimulang magkagusto sa kanya. at di nagtagal ay nagtapat na din s'ya sa akin. naging masaya naman kami pero may kulang pa rn. kahit nandito na s'ya sa mindoro ay hindi pa rin kami nagkikita. busy s'ya sa kanila at busy rin ako sa naging trabaho ko. pahkalipas ng 6 months ay naghiwalay din kami. di dahil hindi na namin mahal ang isa't-isa pero dahil sa sadyang magkaiba ang gusto namin sa buhay. s'ya na ang nagdesisyon kaya wala na akong nagawa. pilitin ko man na ibalik ang dati at bumawi ay hindi ko na magawa. sadyang sumuko na s'ya at ganun din ako. sa ngayon ay may girlfriend na ulit s'ya. araw-araw na nagkikita at nagkakasama. at ang dahila kung bakit ako nalungkot nung nakita ko ang kubo sa gitna ng palayan? dahil dun nabuo ang relasyon namin. dun ko unang sinabi na mahal ko s'ya (over the phone). at dun din n'ya tinapos ang lahat.