Het is heel gezellig om kipjes te hebben in je tuin. Op dit moment zijn ze gestopt met leggen, maar tot vorige week hadden we elke dag wel een of twee eitjes.
Ook had ik tot vorige week wel een of twee muggenbultjes op mijn armen. Per dag. Toen ik er afgelopen dinsdag een stuk of zeven op een rij op mijn been had, dacht ik dat het misschien wel eens geen muggenbulten zouden kunnen zijn. Bovendien had ik ze alleen, man en dochter niet.
Naar de huisarts, misschien een allergie? Maar nee, uitslag aldaar: je hebt een te droge huid, daarvan ga je onbewust krabben en daardoor kun je ook jeukende uitslag krijgen.
Nou ben ik zelf geen dokter, maar ik weet wel dat het dat niet was. Ja, dag...een te droge huid. Nee hoor. Ik moest het zelf gaan uitzoeken. Denken, denken. Opeens zie ik een beestje op mijn arm lopen. IEEEEEH!
Googlen. Vlo? Nee. Mijt? Nee. Alle katten-ongedierten uitgeplozen: ook allemaal niet. Wacht eens. We hebben kippen. Op een draf naar het kippenhok. En daar wachtte mij, de verse kippenhoudster, een horror aanblik. Beestjes! Diezelfde als op mijn arm.
Weer naar binnen, Google draaide overuren. Het is dus, hou je vast, want ze gaan gebukt onder een vreselijke naam: bloedluis. Ze zitten niet op de kippen, maar verstoppen zich in het hok in alle kieren en gaten en onder de stok. 's Nachts slaan ze hun slag en zuigen dan letterlijk bloed uit de kippen. Zielig! Ook bijten ze mensen, maar gelukkig lusten ze ons niet echt en gaan dan al snel dood. (krijg je al jeuk?)
Een oer-instinct kwam in mij naar boven: uitroeien die handel. Weer op een draf maar nu naar de Welkoop alias Boerenbond. Spul gekocht dat in het hok gespoten moet worden en daar drogen ze van uit. Duurt een week, maar dan heb je ook wat. De gore details over eitjes enzo die ook moeten uitdrogen zal ik je besparen.
Het schijnt dat elke kippenhouder er vroeg of laat mee te maken krijgt. We moeten de behandeling nu om de maand herhalen en dan blijven ze weg.
Vanochtend gekeken en de bloedluisjes liggen er verloren bij. Als in dood. Dat zal ze leren.
