#bkkmarathon

ย้อนคิดถึงวันที่เริ่มวิ่งก็แปลกใจ อยู่ดีดีอยากวิ่งก็วิ่งซะงั้น คงเป็นความรู้สึกอัดอั้นกับชีวิต คิดอยากเปลี่ยนแปลงเสียใหม่ และหวังว่าการวิ่งจะช่วยเปลี่ยนนิสัยตัวเองได้บ้าง เหมือนสโลแกนงาน Standard Chartered Bangkok Marathon ที่ว่า "Run for a reason"

เคยดูรายการช่างคุยในยูทูบเค้าพูดถึงหนังสือที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนนิสัย ชื่อประมาณ habit อะไรสักอย่างนี่แหละ ฟังคร่าวๆได้ความว่าการเปลี่ยนตัวเองนั้นเริ่มได้จากการเอาชนะตัวเองทีละน้อย การมีวินัยก็ช่วยได้ คงเป็นแรงบันดาลใจลึกๆทำให้อยากวิ่ง เพราะการวิ่งต้องเอาชนะตัวเองมากๆเลยนะ ต้องมีวินัยและความอดทน ต่อสู้กับความเหนื่อย ท้อ รวมถึงการบาดเจ็บด้วย

เราวิ่งมาสามเดือนครึ่ง เหนื่อยหรือท้อก็มีบ้างเอาชนะได้ไม่ยาก แต่การบาดเจ็บนี่เจอหนัก ทุกวันนี้ยังเจ็บเอ็นเข่าอยู่ วิ่งได้ประมาณ 60% เท่านั้น วันวิ่งจริงอาทิตย์นี้ (17 พฤศจิกายน) ก็ไม่รู้จะวิ่งได้ครบ 21 กิโลกว่า  ตามที่สมัครไว้ไหม (ฮาล์ฟมาราธอน) หรือถ้าวิ่งครบจะทันเวลาหรือเปล่าคงต้องวัดกันดู

ครั้งนี้ผิดแผนเพราะบาดเจ็บ งานหน้าไม่พลาดฟูลมาราธอน 42 กิโลแน่นอน