#birdamlasu

Umudu başkasında ararsan

Kalırsın hep emanet

Umudu önce kendi içinde yeşert

Yanlızlıksa her insanda gökkube kadar deniz

Ben yanlız sen yanlız herkes yanlız

Uzat kendi elini kendin tut ☺

J. Krishnamurti

Sabrı damla damla eriyen karda gör

Eriyen suları yudum yudum içen toprakda gör

Rengareng yeşeren doğada gör

Sabırdır gülümseten yeniden doğayı

Niçin bizde bu acele

Sehriban kaynak

Bütün yaraları gör yarim yarim

Lokman şifası bizim sırrımız

Bütün yaraları sar yarim yarim

Kuduretten gelmiş aşık ile maşuk

Derdimin dermanı gül yarim yarim

Bir bendi geçtim bin cihan gördüm

Elini elime ver yarim yarim

Şefkat yoluna girdik aşk ile

Bin sırra erdik gül yarim yarim

Hak aşkı ile yandık kül olduk

Topla küllerini gel yarim yarim

Şehriban kaynak

Zihnimin sessizliliğine şaşıyorum

Susmuş nedensiz sebebsiz

Derinliklerde gelen seslerimi kısıldı

Korkaklığımı tuttu yine

Bilinmez

Yoksa çığlıklarmı artık anlamsız

Sözlerimi manasız

Usul usul suskunluklar

Fırtınalaramı gebe

Göz yaşlarım sessiz habersiz yağıyor

Dolup taşacakmı bir yerlerde

Yoksa kuruyup yokmu olacak

Bilinmez

Yüreğim zihnime küsmüş

Gözyaşım gözlerime

Nedensiz terk ediyorlar

Yoksa yenikmi düştüler

Hilekar yaban sevgisiz hayata

Cehaletmi sardı zihnimi

Bilinmez

Ayaklarım geriliyor yine

Önümde cam kırıkları varmış gibi

Basmaya korkar nedensiz

Tırsakmı oldu yüreğim

Yaşımdan ötürü

Pısmış sinmiş gerilmiş

Bilinmez

Sehriban kaynak

Işıklar içinde sana ulaştım

Bir buse olmayı başardım

Aşıklar yolunda demdeyim baba

Çiğlik yolunda çok gelip gittim

Binbir sıfatta melanet gördüm

Sendeki ışık bendeymiş baba

Hiçlik yoluna sıfatsız girdim

Bir yaktım bin yandım

Hiç oldum dara çekildim

Hiçlik varlıkmış bildim baba

Şehriban kaynak

Bütün sözleri tüketmiş gibiyim

Seslerin renklerin içinde sevgiyi barışı ararken

Bulduklarımla yetiniyorum

Papatyalar gül kırmızı

Hangi bayrak sarar yaralarını

Düşlerim hayallerim ihanet ediyor

Akıyorum akıyorum durdurak bilmeden

Parçalanmış masum bedenler

Hangi vatan toprağına gömülür

Usul usul kanayan yürekler bir avuç gökyüzü yakalarmı

Soruyorum kendime

Yüreğim satırlarda kayıp oluyor

Galiba ben ölümü unuttum

Korkmuyorum ölmek sıradan geliyor

Koparılan her papatya ölümü benden uzaklaştırıyor

Dansın en karanlık şekli sahnede

Sessiz kalmak kader olabilirmi

Her toprağı süsleyen papatyalar

Yağmur gibi ağlıyor

Değişebilirmi papatyaların değeri rengi

Kalbime dokunur bir beyaz yaprak

Denizi anlatır gibi papatyaları beyaz yaprağa dolduruyorum

Beyaz yapraklar papatyaları ağırlıyor

Sehriban kaynak