Bellicher
'Heeft u uw legitimatiebewijs bij u?' vraagt de dame achter de balie. 'Vanzelfsprekend' antwoord ik. Als regelmatige bezoeker van overheidsgebouwen weet ik dat je er zonder legitimatiebewijs niet meer inkomt. 'Sorry, het systeem doet het niet. U moet even wachten, meestal duurt het maar een minuutje.' Ondertussen houdt de dame achter de balie mijn legitimatiebewijs bij zich. Ik moet even denken aan de boeken van Charles den Tex over Bellicher. Bellicher is de hoofdpersoon die continue in de problemen komt door identiteitsfraude, persoonsverwisseling of foutieve interpretatie van digitale camerabeelden. Stel je voor denk ik dat ze zo opmerken dat ik niet besta, dat ik niet voorkom in de systemen. Dat een van de beveiligingsbeambten vraagt of ik even mee wil gaan. Natuurlijk zijn de boeken over Bellicher maar fantasie. Maar het feit dat ik niet aangemeld kan worden, of kan worden toegelaten zonder dat ik bekend ben in het systeem of bij hapering van het systeem brengt die wereld van Bellicher best wel dichtbij. 'Hij doet het weer' zegt de dame na ruim 2 minuten. 'Ik zie dat er nog geen spreekruimte voor u is gereserveerd. Maar loopt u maar vast door' zegt ze terwijl ze mij de toegangspas overhandigt en mijn legitimatiebewijs teruggeeft. Vanaf dat moment is er niemand meer die op mij let en dat vind ik dan ook weer bijzonder. Als je eenmaal binnen bent kun je overal naar toe. Alleen er uit komen dat is weer een geval apart. Je moet weer door de sluis en daarbij je toegangspas deponeren. Een piep geeft aan dat ik de procedure goed heb toegepast en de deur draait open. Als ik weer op straat loop, bedenk ik diverse scenario's waarin Bellicher een prima hoofdrol zou kunnen spelen.
