#baconsilog

Tapsi.

Tulog at tulo laway na 'ko sa dorm ko nang tinawagan ako ng tropa ko para kumain. (Hi, Gio) Nung bumaba na 'ko sa lobby, sabay kaming naglakad papunta sa paborito naming kainan. MMM kasi dun. Mura, Masarap at Madumi. May libre pang sabaw at tubig.

Balik sa istorya.

Naglalakad kami sa may eskinita nang biglang may lalaking nagyoyosi na bumulaga samin at biglang sumigaw ng malakas.

"HOOOOOY"

tumigil pa siya sa harapan namin at tinitigan kami. Tapos nun, wala, lumakad na siya palayo.

Ewan 'ko ba, naka droga ata yun. Edi yun na nga, pumunta na kami at umorder sa tapsihan. Gutom na gutom na ko nun dahil di ako nag tanghalian at meryenda, ginugulo gulo ko na yung buhok ko na parang si Sisa. Excited ako umorder ng tapsi at makakain na.

Iba yung saya at ngiti ko nang dumating na si Kuyang kumukuha ng order. Feeling ko nun, ang gwapo gwapo niya, na kamukha nya si Channing Tatum (Kahit in real life si Bentong yung kamukha nya) Handa na kong sabihin yung One word. Eight letters.

" TAPSILOG"

Pero nagulat ako sa mga sumunod na katagang lumabas sa kaniyang bibig.

"Wala na pong tapsi"

Gumuho yung mundo ko nun, at tila nawalan ng gana. Gusto ko nang matulog na lang dahil dun. Pero syempre, joke lang yun. Gutom ako eh kaya Baconsilog nalang inorder ko. Si Gio naman, Porkchop.

Ang saya saya ko nung dumating na yung pagkain namin. Solid na kasiyahan ang aking nadama ng mga sandaling ninanamnam ko ang masarap na bacon, matabang na itlog at mainit na sinangag at extra rice na nakahain sa harapan ko. Narealize ko na, masarap din pala ang bacon, at kahit tapsi ang pinunta ko dun, sumaya ako kahit papano.

Parang sa life.

Minsan we are so fixed on getting something, only to find out that it isn't really the thing for us. We may not get what we want, but God gives us what we deserve.

Something better than what we wanted in the first place.

Lord, thank you po sa hindi pagbigay ng tapsilog.