Niektórym wydarzeniom nie pozwalamy się zrosnąć; pozostają w nas jak pęknięte kości, w które co jakiś czas stukamy, sprawdzając, czy nadal wywołują ból. Pielęgnujemy te złamania, przyzwyczajając się do nich i traktując je jako normalny stan. Odmawiamy sobie leczenia, delektując się nimi; chełpimy się, jak bardzo jesteśmy połamani, zamiast pozwolić sobie wyzdrowieć

Patrz na mnie jak na prezent, rób mi niespodzianki, mów "wyglądasz najlepiej" nawet w najgorsze poranki. Z euforią spełniaj niedorzeczne zachcianki, wyśmiewaj swoje nieładne, niemądre, żałosne fanki. Wszystkie słabsze przede mną były w łóżku kochanki, no przecież nie chciałbyś zaburzyć tej naszej sielanki. Od dawnych nawyków teraz wolisz przytulanki. Co rano szeptem mów obiecanki cacanki.