#azime

30 yaşında,Uşak Lisesi’nde Edebiyat Öğretmeni.Evli,Barış ve Ufuk’un annesi.Bir dergiyle tanıdığı şairi görmek için,Ankara’ya gider.Ardından mektuplar gelir.

Hasan Hüseyin beş sayfalık mektubunda şöyle der:

“Azime Karabulut merhaba! Sana ve senin gibi duyup düşünenlere binlerce selam. Sizlere layık olamamak korkusuyla titrediğimi duyuyorum. Ah, ne iyisiniz, ne yiğitsiniz sizler…”

Fotoğraflar ve ardı kesilmeyen mektuplardan sonra;Hasan Hüseyin, Azime’yi yanında görmek ister artık.

“ Sen biraz yarınımsın benim. Biraz değil yarınımsın Azime. Sana Azimem diyorum anlasana!  ”

“ Geç mi kaldık? Yoo… Bu da bizim gerçeğimiz.”

Bir telefon görüşmesi sonrası;Azime iki çocuğuyla 84′e kadar sürecek olan, bir aşkın peşinden gider.

“Azime Teyze’nin Sefalet Yüklü Dramı!..”

  Azime Teyze eşini kaybetmiş, 65 yaşında. Yıllarını acılarla, gözyaşları içinde geçirmiş bir hanımefendi.

Yaşadığı dram ise yürek burkan iç içe hikayeleri içinde barındırıyor. Tek gözlü odasında, dört torunuyla yaşam mücadelesi veren Azime Teyze’nin yaşadıkları, acılarla dolu. Açlık, sefalet, gözyaşı Azime Teyze’nin tek gözlü odasının temelini oluşturuyor. Suları akmıyor, çünkü faturaları…