No One Can Save Me Now Except You | Aiden&Isodora
Aiden, yakın zamanda Isodora'nın verdiği görevi yapmak için hapse gidecekti. Bunun için uzun zamandır çalışıyordu ve hazır olması gerekiyordu. Bunu yapmasının tek sebebi çete istediği için değildi. Isodora ve Aiden, birbirlerinin kardeşi gibi olmuşlardı her zaman. Bunu Isodora kendisi istediği için de yapıyordu. Alex, Romero'lardan birisi tarafından zehirlenmişti ve Aiden, daha önce korkmadığı kadar korkmuştu. Kim olduğunu da biliyordu zaten. O gün o odada bastığı Adrian'ın olduğundan adı gibi emindi. Bundan sonraki işi de onu bulup, bir güzel benzetmekti ve açıkçası başına gelecekleri umursamıyordu. Değer verdiği insanlara zarar gelmesinden nefret ediyordu. Kaybetmekten korkuyordu ve bu onu öfkelendiriyordu. Bazen güçsüz olduğunu düşünmesine sebep olmuyor değildi. İşlerini tamamladıktan sonra, evinden çıkıp East Point'in ilk defa sessiz ve 'sakin' olan sokaklarından yürümeye başladı. Normalde pek böyle olmazdı. Çeteler birbirlerine girer, polisler sokaklarda koşuştururdu. Bugün her şey normaldi. Normal insanlar vardı ve her şey normal gidiyordu. Yolu kısaltmak için her zaman kullandığı ara sokağa girdiğinde, hissettiği ürperti ve ani takırtı ile donup kalarak, mavi gözleri etrafı kolaçan etti. Adımlarını temkinli ve yavaş bir şekilde atmaya devam ederken, önüne çıkan adamla durmak zorunda kaldı. Bu surat ona tanıdık geliyordu. Romero'lardan biriydi. Kesinlikle. Romero'ların tipleri de belli olurdu. Kaslarının kasıldığını ve vücudunun reflekslerinin gerildiğini hissetmişti Aiden. Ellerini yumruk yaparken, arkasındaki adım sesleri ile gelen üç adamı görmüştü. Dörde karşı bir, ne istiyorlarsa dövüşmeden bunu vermeyeceği kesindi. Elini havaya doğru savurduğunda sırtına yediği darbe ile irkilmiş ve nefesi kesilmişti. Öksürerek, doğrulurken tekrar bir yumruk ve tekme geçirmeye çalışmış fakat aniden hissettiği keskin acı ve kararan gözleriyle her şey uçup gitmişti. Karanlık yok olup tekrar açıldığında, bileklerindeki sızı ve sıkılığın sebebini merak etti.Başını kaldırdığında, kollarının bir merdiven korkuluğunda zincirlenmiş olduğunu gördü. ''İstediğiniz kadar beni burada tutun, sizin gibi pisliklerle asla konuşmam.'' dediğinde suratına yediği yumruk tekrar gözleriin kararmasına sebep olmuştu.
