#asrk

Przez pięć minut trzymał mnie w swoich ramionach tłumacząc przy tym, że coś znaczę. Teraz przez pięć sekund nie jest w stanie na mnie patrzeć.

Myślę o tym, że potrafimy na siebie wrzeszczeć, popychać się, uzależniać i rzucać przedmiotami, wyzywać się i dosrywać sobie nawzajem, długo się do siebie nie odzywać z powodu permanentnej nieprzytomności, uciekać sobie nawzajem z oczu.

Zawsze, kiedy próbowałaś spytać się go o to, co robił, kim był, opowiadał wymyślone na poczekaniu ogólniki, historie, które w ogóle do niego nie pasowały, jakby na szybko przepisane z cudzego życiorysu, zasłyszane, ulepione na potrzeby chwili.