#asimos

https://www.patreon.com/asim0s

- Νικόλας Άσιμος

Παράτα το σχολειό, παράτα αυτό το χάλι. Να είσ αφεντικό του εαυτού σου πάλι. Παράτα τα θρανία και τ αμφιθέατρα. Να ρθης στη παραλία να κάνουμ έρωτα.

(If you have no idea who am I XD - https://www.deviantart.com/asimos) -------------- Мдэ. Один деструктивный порыв по причине хренового настроения - и ты остаешься без тумблера. А потом радостно узнаешь, что это не добрый девиантарт, который разрешает истеричным художникам месяцок подумать, остыть и вернуть все как было. И что твой старый блог растворился в небытии со всем своим содержимым. Не повторяйте моих ошибок) Безумно жалко конечно, но что поделать - придется начинать все с нуля. Перевыкладывать старые картинки заново не буду, тем более что они почти все есть на ДА. Но зато появился отличный повод делать побольше новых чем и займусь. Такие дела =) (Если задаетесь вопросом: “А ты кто такой вообще?”, то вот он я - https://www.deviantart.com/asimos Мб это вам о чем-то говорит, или вы были в подписчиках сгинувшего блога =)  )

Νικόλας Άσιμος - Λίνα | Nikolas Asimos - Lina

"Γιουσουρούμ" - Νικόλας Άσιμος

old picture for art-battle, Applejack with jetpack ) I try to imitate asimos’ style =)

Αποκομμένος απ' όλους κι απ' όλα σε μαγεμένη τροχιά πήρα το δρόμο να φύγω μα ήρθα τίποτα δε μ' ακουμπά στον παράξενο μου χρόνο Ξέρουμε πως είναι ψέμα μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα να σ' αγκαλιάσω να μ' αγκαλιάσεις να ξεγελιέσαι να ξεγελιέμαι να σ'αγαπήσω να μ'αγαπήσεις έστω για λίγο για τοσοδούλι Σα ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά στων προσώπων μας τις ζάρες Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες δίχως καβάντζα καμιά ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά στου απέραντου τη ψύχρα Θες ν' αγγίξεις την αλήθεια για βγες απ' έξω απ' τη συνήθεια σύρε κι έλα να με λούσεις κι ας είμαι της καθαρευούσης να σ' αγαπήσω να μ' αγαπήσεις έστω για λίγο για τοσοδούλι Δρεπανηφόρα άρματα περνάν στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν ασυγκίνητο σ' αφήνει Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα θωρακισμένε καιρέ με μια σκληρή παγερή τρυφεράδα σε πλησιάζω ,μωρέ μ' αυταπάτες πια δεν έχω Ξέρουμε πως είναι ψέμα μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα δες θα φτιάχνουμε στιχάκια να περπατάν σαν καβουράκια πλάγια κι ακριβά τα χάδια φως αχνό μες στα σκοτάδια Μ' ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ Venceremos, Venceremos