#apofugh

Σε δεκαοχτώ μέρες από τώρα γίνομαι 18.

Στον έρωτα είσαι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού σου...

Είναι μερικές από αυτές τις αδύναμες στιγμές μας . Θέλουμε να βγάλουμε τα εσώψυχα μας, να ανοιχτούμε, να μην σταματήσουμε να μιλάμε, να εξομολογηθούμε ότι έχουμε και δεν έχουμε σε αυτή την ρημάδα ψυχή, σε ανθρώπους που όλον τον καιρό, όλους τους μήνες, όλα τα χρόνια, ξέρουμε πολύ καλά ότι θα είναι άδικος κόπος όλα τα παραπάνω . Ωραία η θεωρία του να τα βγάζουμε όλα από μέσα μας,όμως ξεχνάμε πως πολύ σημαντικό είναι όλα αυτά να τα αξίζει ο άλλος άνθρωπος. Αυτοί είναι οι λάθος άνθρωποι, για εμάς.

Οι μόνοι που μας αγαπάνε πραγματικά είναι τα ζώα.Μας αγαπάνε όπως είμαστε.Δεν θέλουνε να αλλάξουμε.Δεν θέλουν να αδυνατίσουμε,να παχύνουμε,να ψηλώσουμε,να ομορφύνουμε,να αλλάξουμε στοιχεία του εαυτού μας,δεν θέλουν τίποτα.Μας αγαπάνε όπως είμαστε. Μας αγαπάνε γιατί είμαστε εμείς. Μοναδικά εμείς. Είμαστε τόσο τυχεροί που μέσα σε αυτόν τον σάπιο κόσμο υπάρχουν τα ζώα. Καθημερινά μας δίνουν κουράγιο και ώθηση να αγαπάμε τον εαυτό μας. Μακάρι να μπορούσα να πατήσω ένα κουμπί και να εξαφάνιζα όλους αυτούς τους μίζερους ανθρώπους και στην θέση τους να ερχόντουσαν ζώα. Γιατί ένα ζώο, είτε είναι σκύλος είτε γάτα είτε οτιδήποτε άλλο δεν σε πληγώνει ούτε με τις πράξεις αλλά ούτε με τα λόγια του . Σε αγαπάει ανιδιοτελώς και ακριβώς όπως είσαι.

Συνεχώς τους φαίνεται παράξενο ότι γελάω συνέχεια. Το γέλιο στάθηκε η πόρτα σε κάθε μου κίνδυνο...