The Stinky Stench
for these past few days, marami akong na encounter na mga bagay... bagay na nakakasira ng diskarte sa buhay...na hindi naman maiiwasan...
let's start at the four walls of IV-Karunungan... where we are and WILL ALWAYS be ruled by our beloved tita, Miss Razon (anghaba ayoko mg-effort) nyeta maski isang detail ng bagay kailangan diktahin nya from the officers, ung mag iigib at mg lilinis ng room nya n qng saan ay matagal n nyang tinirhan na ina-appoint nya tpos pg d ngawa ng maayos ung duty, magagalit ang bruha! kesyo dw for the past years, d dw gnyan ung als cleaners nya.... ung totoo, tinanong mo ba sila qng gusto nila? pero ciempre d cla tatangge... sa ganyang ka i strikta at terror na teacher eh... tpos ung mga gastusin ang dame! starting sa fund na dos per day na hindi pako nakakabayad, class shirt christmas shirt valentine shirt outing SHIrT... lahat na. isama pa si decorations... pinapadumi lang yung room kelangan pa ng kung anu anong theme... laspag na ung pera namen... last year na kamo so sky is the limit na ang gastos? ulul de kw gumastos gusto mo pla yan eh! additional, ya yung mga bagay na pwede naman kame ang mg decide, push nya ung gusto nya! ung js push nya lahat dw kme pmunta... bket lhat b gusto may pera buti kung ikaw tlaga ga2stos tapos magpapa meeting dw ung final decision siya din! anung katuturan ng pagtwag ng meeting ikaw dn ng decide tpos sabi p niya "DIDN'T WE DECIDE ON THIS?!" but the real thing, cia lng ng decide tpos sgot ng klase "YES!" ako d ako sumagot! this is a big BULLSHIT!
the next focus for our main subject is... the GRADES WITH CONSIDERATION... atittude daw tinitngnan nya pra bigyan ng mataas na grade... WEH? kahit gano karami ung nagawa mong requirements dyan, nganga ka paren.. anong atittude CLOSENESS ang basis! u know her STUDENT FRIENDS na halos silang lahat naman ay...STRAW LINTA SIPSIP! ka chika nya sa als, nillibre ng starbucks. bongga day! malaki ang nagagastos nila at sobrang kakapal ng apog nila para maka- sipsip at makakuha ng grade na di naman derserve ng karamihan dyan! matutuyuan nako ng dugo sa subj n ian malapit na kong mamatay... NGANGA binabaan pa lalo grade... pero keri lang pasado ang importante ga graduate nako!
next is the requirements... andame na angastos pa! SAs ESSAY BOOK OF MY LIFE RADIO DRAMA RESEARCH PAPER ORAL DEFENSE... NAKAKALOKA! actually the best fitted motto for this subject is "WASTING PAPERS: MORE FUN IN ENGLISH IV" kaloka andameng nasasayang na papel tapos ilalagay lng EXEMPTED tapos pg wrong format ZERO! pero iempre wala naman kwenta hlos to kase nga sa "GRADES WITH CONSIDERATION"
the last thing, her perspective on her sudents... kilala dw nya kameng lahat at lam nya ang attitude nmen... some are factual pero totoo? sya b ngluwal, bumuhay at ng palamon smen para mg conclude agad qng cno kme? sobrang judgemental... maganda ang tingin nya sa close s knya pero pg iba na... lakas mg criticize tpos ssbihin nya we don't have the right to judge her! ang sagot para dyan ay you shouldn't judge us either! dp alam ngyare,mei conclusion na! naku d tlaga pwede mging judge yan!
dati si Gina lng ung ayaw ko ngayon si Tita naren... at mas bongga pa galit ko ky Tita kase ky Gina requirements lng nman problema s knya eh...
hindi malabong mabaho ang sistema ng hustisya ng bansa because sa isang school at sa isang room, laganap na ang mga hindi makatarungang pagpapasya ng ilang tao...na sinasabe nya na aayusin ang bulok na sistema... ay ngayo'y parte na mismo ng bulok na sistema...
her 30 years of teaching makes 30 years of enduring pain by her students... ewan ko qng ung mga naging estudyante niya ay ganito ung feeling... I'm sure binalewala lng nila kase siguro mataas ang grade na nakuha or STUDENT FRIEND... kase ung sinabihan n ian date pa, hindi na ganyan ang magiging trato niya sa mga estudyante niya at present and at the succeeding years bago siya mg-retire... just take a look at that, 13 more years of pain and sorrow of Rocesians...
dalawang buwan na lng... ga graduate na ako! buti makaka graduate na ko! gusto ko narin makaalis at makalaya sa kadena niya... at malapit na ang graduation, i did all my best pero dko tlaga siya nagawang mahalin...pero kahit papano, nakatulong dn siya... kase dahil sa kanya, nakita ko parin kung ano pwede kong magawa na hindi ko nagagawa dati and the best thing I learned from Miss Razon is don't expect prizes and rewards on every hardships and sacrifices you have done... what's important is you did your best and you do what is right and just with clean conscience and not degrading people...
so far, ito ung pinakamahabang blog ko, showing a part of my memories as a 4th Year Rocesian at sa High School Life ko...
end na sa wakas "))))))))))))))))))
